Kategoriyan hilbijêre;

Tenê yên kurdî?:

Pêşîn yên:

Agahî: dema 2 an jî zêdetir kategorî hatin hilbijartin, bila mijar wan hemû kategoriyênku te bijartine, bihewîne an hema tenê yek ji wan kategoriyan bihewîne jî bes e?
Hemû an hema kîjan be:


    8 mijar û 7 peyam
    behsa rêwingiya ji amedê ta bexdayê dike - tirşik
    behsa rêwingiya ji amedê ta bexdayê dike
    (0) (0) ecêb (0) (1)
    di mijarê de bigere

    1. wergera bi kurdî ya helbesta amed'den bağdat'a gitmeyi söyler a selÎm temo ye..



    heyv şilf û tazî, serçavê ezmên xûrî, qalikek hişkole girtiye axê

    ji miqabil ve diçirûse bi dengê xwe yê gulgîn Şirnex, Telafar, Felluce

    û Bexda. di neynika we ya xwînî de li xwe dinêre

    kolaneka ku navê xwe ji ber kiriye. yanî hem roj, hem şev

    hem çol, hem çem; hem doh û hem îro ye



    qey zahîd mohtacî şerha xwe dibe?

    yanî bi dengê mirîyekî ku li ser qesasê xwe digirî

    yanî ku bi dest xwe re bi xwe re dibim bira

    yanî ku radibim di çermê miriyekî de xwe vedişêrim

    yanî Ereb, yanî Tirkmen, yanî Kurd

    yanî ku bi ser piyên xas yên Peştûnekî ve ku dirijim

    yanî ku dibim dengê Melê, yê Ettar, yê Mehmûd

    yanî cihê ku wek dengê bêomidiyê têm dîtin

    yanî ku bi îtîqadeke sor-gewez dengê xwe hildidim:

    yanî ku herkesekî Bexdayek heye

    yanî ku dibêjim ev Bexda û ew Bexda yek e

    yanî xwe bi baskên peyvê ve digirim

    yanî bi ser paytexta Şerqê ve dibim

    yanî ku ji bo mirina pê re têra xwe kemilî me



    lê ku Selahaddîn? ew Selahaddînê ku bi serê xwe ometek e? Di zengara kalên de

    wek berbejnekî hevrîşimî sax dibe niha tava ku li ser bircên Musûlê vedigevize

    ji qalikê newêrek yê birînekî, niha li Ramadiyê

    siha ku hevrê ye ji bo Bedreddîn, niha hemû malên ‘Şerqa Xeyalî’

    di xewnekî de ne ku xwe ji bo dijmin û birayê xwe amade dikin, bi zîva xwe ya biriqî

    ji xew radibe xencerek Kurd! Ez im ew! Bêdengiyê dixeritînim,

    baxçeyê bi darûber xwe li kerrî û laliyê datîne. Li ber devê her deriyekî dohînek kevn.

    bi xirxê xwe û şekala xwe ya hesinî berê xwe bi te ve dikim, wa Şerqa zilmê, wa delalê

    waa îmana di hestiyên hişkole yên fatîhan de; ku an pêxember, an jî qessas in



    di laşê Nesîmî de pêt û agir e, di rûyê Mansûrî de

    çavinên ku dibine çol. ‘eşqa kêmeyar a ku goştê wê

    li ber îmana xwe dide, Mûsa ye yê ku li Tûr’ê bi bedewiyê dişewite. Qeys e yê ku

    bi şêrên ku bi xezalan re hevrê ne re can dide. Axirê ew Karwan e li Şerqa xeyalî

    ji Heratê ta Kurdistanê û ta Bexdayê, li ser piştê barek zilm,

    çendek rist û camêrî. Barê wê tîpên bêdeng yên stranekî

    hêdî hêdî xwe ber bi zindanekî ve dixirxirîne



    waa qit’a ku şûrê xwe di ‘eşqê de û ‘eşq di singa xwe de çikandî!

    warê hesp û qûm û rezamendiyê. di rûyê xwe de bi taveke biberkî

    her demsal, bahnameyên ku bi bismillahê destpê dike, û kufra ku bi tobeyê

    diqede! Ji herkesî re bira, ji birayê xwe re neyar; rabe, min bike girêk û ji hev veçirîne!



    ıı.



    waa ew rûyê ku bi hêlma qertalekî şil dibe. Waa birayê

    ku xwe ji biramariyê dihesibîne. Cahniya ku ji qorika xwe xwê dide

    waa ew kesê ku li Şehrîzorê destê xwe li xwîna yaran gerandî. Waa birca kerr

    waa terkîba ku xwe dispêre şa’irên pîr. Şerha seqet

    ku ji wextên xerîb dibore. Waa serdarê rê dayî artêşa morîstanan.

    waa ehlê ciwanî û melametê, miskînê ku digirî

    biratiya Mahî û Harûn û waa seydayê Xanî. Welê zerîf,

    welê zîz û renckêş î tu û baranî hinekî, belkî Demawend î,

    ku di hemû nexşeyan de bilind, anku bi rengê zerê zerhimî dineqişî



    li besta Bedeşanê olana dengê Logerî û bi rîhên xwe

    yên xalî ve siwariyên Ozbek; di neqeba buhuşt û dojehê de çerx dibin

    şamanek li ber Berê Reş di sûretê qazekî de tevlî ba û bagerînkê dibe

    û pirtûk wekê birînekî vedibe, ji rûpelên xwe qermiçiye

    û wan dewrên ku hê jahr neketiye stûyê maran û li wê maşera ku

    gulekî bi kevirekî didin, ji barûya ku Sardurî xwe lê veşartî

    dinêre Mehmed Zillîoglu Evliya



    niha wextê firînê ye ji Xorasanê niha taa Anatolyayê

    berev keserên hêwirî ve. niha wextê Salar û Koroglu û Ûsiv e

    û tam wextê vejîna Ebu Emmar e li çolê. niha wextê efsanayên Judaîkî ye.

    niha wextê oqyanosê, yê behrê, û yê Binyamûn e

    niha wextê terkîbê û yê hilanînê ye, niha wextê dildana keçikên çiyayî.

    niha wextê mirinê ye li bajarê Yemenê têr têr,

    niha wextê xurxura herikîna wî Şettî ye. niha wextê birêketinê ye berev

    Goran û Nazim û Firdewsî, û berev Mahîr û Denîz û Mezlûm ve

    niha wextê lihevhatinê ye bi Qabîl û Habîl re. niha wextê jibîrkirinê ye



    bi azwerî ji bîrên kûr hatim kişandin û bi miskînî berê min dan

    wî zaravayî; Hikayet-î Mexdûrin! Zeban, lisan,

    dîl û ziman; Tupac Amarû me û dibe ku bibim çar par yanî him Kurd û

    him Ereb û him Tirk û him Faris. Him sîmur, him legleg û eqaliyeta ku

    xwe li sûk û çarşiyan vedişêre, anku bêrî û kovana çemên ku bi ser hev ve dibin,

    lê ya ji hemûyan rasttir rondik im ez, ji bo kilê çavên te waa Şerq! Waa paytexta Şerqê!

    bi zimanê peyvan bikelime

    bi min re!



    ııı.



    lê di devê berdevkên te de ekla neyariyeke mirr û tahl

    û li ser keval û parşomen û rojnameyan qarewara bangekî,

    û mêleka seyr ji bo meneşoyê. zalimiya te li ser zimanan e hê. zanin xwîn

    wekê avê ye li cem te. camêrî, çile û hikmeta te melûmê herkesî ye

    lê ya min î tu tenê ya min bi terkîba‘’ şehiden, şehiden, şehid’’ê!

    binêr eva he ye dara ku xwe bi baranê nixumandî, bi herkesî re dest

    bi heman rojê kir û dîsa bi mirinekî derî li xwe girt û qene dijminek jî

    te nema binêr evên he keçên Ereban e ku tenê çavên wan dixweyin,

    ew asfûr xwe li rengên ku li rûyê min sor bûne didin û berê xwe didin peyva mirinê.

    niha Eliyê şêr ne li kolana ye êdî. mêwên xwe li dîwar û hewşan diqelibandin

    hatine kezaxtin. û mirinê ji Berzan, Palestîn, Herat û Hewramanê li ser destên bihestî digihînin te, mêrên qemer ji keçên bedew, û kenê zarokên porgij ji serûçavên wan

    dikin û dibin, û dizên derzên te wekê temara xewê

    şilf û tazî!



    xwezî min wekê dayînekî qenc hemû mindal mijandibûna, min birçîtî ji nû ve

    xistibûya bîran. min marek kiribûya gilok û li rûyê xwe gerandibûya

    û ji bo te qesta xirabiyekî kiribûya. bi Erebên qambost re

    min li tavê nêrîbûya bi mijankên xwe yên dirêj. wekê xelkekî di nêv gêre û gemara xwe de

    xwe tev dide min jî behsa îman, mirin û seyddê kiribûya xwezî. min peyvnin ji xwe re kiribûna fetîş û li devê xwe gerandibûna. kenek ji ber min çûbûya bêhemdî; wek ehmeqekî an aqilmendekî navê min hatibûya hildan. bi kêrekî ji dengê xwe ve hatibûma qewartin, bi dengekî bibûma mêvanê kufrê û wekê rênivîsekî çêkirî li çiyan nêrîbûya min û wekê cedewekî ji axê hilhatibûma û yadîgariya zilmê bi te re parve kiribûya û min gotibûya vaye binêr, ev çiya, ev çol û eve jî Omer Muxtar. baweriya xwe ya ku bi zilma te şikestî bi zilma li te min bicebirînim wê qelbê min pê têr û tetmîn bibe gelo? wê têra te bike gelo behra hibrê ya qelema min? wê têra te bike waa Şerq,

    hingî tê çok danî ser birînên xwe û birînên ji xwe?



    waa Şerq! ev qewmê zalim wê dîsa li ber kej û xiraman xwe ji bîr ve bike,

    di ber û paşilê pezkûviyan de. ne bi behrekî, ne bi şûrên ji qeşayê û ne jî

    bi keştiyên ji şimayê wê nekarin vegerin malên xwe. rûyê te yê ku ji gunehan

    sor bûyî wekê trajediyekî şidyayî çirmaq, betili û bêdeng e lê li te diborim û te tu efû dikim

    waa Bexda! Tu jî ji bo serpêhatiyan navekî hilde ji xwe re, te divê bêje ‘duwaroj’

    ‘’îro’’ an ‘’siba’’. Bizanibe ku êş û azarên me xwarine ne ya ku Dîjle û Feratê digihîne hev.

    Li ser milê min êlegê Zeybekê, li ser zimanê min stran û serhawên çiyayên dûr ên hêlm bi ser ketî, xirecira di malan de ketî ser hev, kumbetên morîstanan,

    kelam û buxtan û çend têgehên beredayî: Bex-da Bex-da Bex-da

    birayê min ê delal!



    http://pezkuviyecudi.blogspot.com.tr/2013/02/behsa-rewingiya-jiamede-ta-bexdaye-dike_15.html



    2014.06.14-02:16 | endazer

    dengdanên dawîn (Yên Din..)
    civîna yekem a ferhenga şikestî û ceso ya li stenbolê [4]
    civîna ku teqrîbî sêzdeh saet berdewam kir, heke nobeta ferhenga şikes...
    çewtiyên mantiqî yên vegotinê [3]
    beşek ji pirtûka rêzimana kurmancî ya bahoz baran e.. ...
    duyemdest [1]
    peyva ku min berî çend deqeyan ji ber xwe avêt. mirov dikare ji bo tiş...
    peyv û gotinên ku tirşikê derxistine [1]
    (bnr: teknofehşo) (bnr: firat wergerî)...
    di xewnên şevan de [1]
    Helbesta Cegerxwîn e ku ji aliyê yunus dişkaya ve wek stran hatiye got...
    belki ev jî bala te bikişînin
    » behsa rêwingiya ji amedê ta bexdayê dike
    » amedeo modigliani
    » diken.com.tr

    Kategoriyên mijarê:: wejehlbst
    nivîskarên ku li vê mijarê nivîsîne


    sitemap
    reklamokên beredayî