Kategoriyan hilbijêre;

Tenê yên kurdî?:

Pêşîn yên:

Agahî: dema 2 an jî zêdetir kategorî hatin hilbijartin, bila mijar wan hemû kategoriyênku te bijartine, bihewîne an hema tenê yek ji wan kategoriyan bihewîne jî bes e?
Hemû an hema kîjan be:


    2 mijar û 2 peyam
    mevlûdên kurdî - tirşik
    mevlûdên kurdî
    (1) (2) ecêb (0) (4)
    di mijarê de bigere

    1. Mewlûd, berhemê tê de jidayîkbûn û jîyana hz.muhammed(s.a.v.) tê vegotin.vek helbesta tê nivisandin.di wêje de li mesnevî dişibe û gelemperî rojên taybet de tê xwendin.di wêjeyê kurdî de nav mewlûdan de herî girîng û navdar mewlûda melayê batê yi.(ez lînk nadim rasterast copy pastê tirşikê dikim.hinek dirêje kusur mêzenekin.)

    Eve,fermo:

    Hemdê bê hed bo Xudayê 'alemîn

    Ew Xudayê da ye me dînê mubîn



    Em kirîne ummeta xeyr-ul beşer

    Tabi'ê wî muqtedayê namiwer



    Ew Xudayê malikê mulkê 'ezîm

    Daye me mîrasa Qur'ana Kerîm



    Dînê me kir kamîl û nî'met temam

    Ye'nî da me Ehmed û dar-ûs-selam



    Ew Xudayê bê nezîr û zulcelal

    Bê mîsal û bê heval û bê zewal



    Raziqê bê dest û pa û mar û mûr

    'Alimê sirra negotî der sudûr



    Karîsazê bende û sultan-î-can

    Rahîm û Rehman, letîf û mîhrîban



    Asîmanê bê sitûn wî kir pedîd

    Sûretê ba xal û xet wî aferîd



    Hêvîdar in em ji te Şahê Kerîm

    Îhdîna ya Reb sîrat-el-musteqîm



    Nê ji me sûc û xeta tên û sîtem

    Lê ji te îhsan û xufran û kerem



    Ya Reb îmanê dixwazîn em mudam

    Jêrê ala ya Muhemmed wesselam



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi 'işq û şewqek hûn bibêjin esselat



    Ber tu ba da her zeman û an û hîn

    Ey Muhemmed sed hezaran aferîn



    Ey şefî'ê darû yê her 'îlletê

    Dîde û bînahiya vê ummetê



    Destigîr û mustexasê her dû kewn

    Bo gunehkaran penah û puşt û 'ewn



    Sellî ya Rebbî 'ela xeyr-îl-beşer

    Ta hebin teyr û bixwînin ber şecer



    Ew hebîbê rohnîya heft asîman

    Herdû 'alem qalib, ew ruh û rewan



    Xak-î-payê Ehmed ew Beyt-ul-Heram

    Lew şerîf in Zemzem û Rukn û Meqam



    Sellî ya Rebbî 'ela xeyr-îl-wera

    Ma tesîrûş-şemsû fîs-seb'-îl-'ûlla



    Fexrê Îbrahîm û Îsmaîl û Nûh

    Mustefa yê bawefa yê bafitûh



    "Ma remeyte îz remeyte" goşidar

    Destê wî destê Xuda der kar û bar



    Sellî ya Rebbî 'ela xetmîr-rusul

    Ma yemûc-ûl 'aşîqûne fîs-subul



    Ew kelîmê xweşnewayê çerx-î-tûr

    Daxîdar im bo wî sîmayê bi nûr



    Ey şefî'ê sahibê alayê hemd

    Min hene bê hed guneh, nisyan û 'emd



    Lê mi hêvî wasiq e dê ez feqîr

    Jêrê alaya te bim roja 'esîr



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi 'işq û şewqek hûn bibêjin esselat



    Her kesê gûhdarê Mewlûda Nebî

    Dergehê mîzgînîyan dê lê vebî



    Gotî wî Pêxamberê 'alî sifet:

    Mewlûda min her kesê mezin biket



    Ez şefî'ê wî me roja mehşerê

    Dê vexwut ew tasek ava kewserê.



    Serfê Mewlûda mi yek dirhem pere

    Hemberî yek kohê zêrê ehmere



    Fî sebîl-îllah bibexşî ber feqîr

    Qedrê Mewlûdê bizanin hun kebîr



    Hem ji bo Bekr û 'Umer hat ev xeber

    Hem ji 'Usman û 'Elî çêbûn eser



    Dîrhemek bêt serfê Mewlûda Nebî

    Xêrekî mazin ji bo hasil dibî



    Hem ji Şeyxan bû rîwayet ev xeber

    Şeyxê kerxî, Fexrê razî, ba diger



    Her kesê hazir biket ew yek te'am

    Ba buxur û şerbet û qedrek temam



    Gazî ket îxwan û hilbîtin çira

    Bête xwendin Mewlûda xeyr-ul-wera



    Tête heşrê ew digel xelqê berî

    Ye'nî ba Pêxamberanî enwerî



    Herçî bînît, hindî tiştê xwarinê

    Dê mûbarek bît li ber vê xwendinê



    Bête xwendin ger li yek sikke-dîraf

    Dê mûbarek bin derahim bêne zaf



    Bête xwendin ger li avê, yê vexwet

    Rehm-î-nazil cumleyê 'îlett dibet



    Her cihê lê bête xwendin rehme lê

    Dê Melek bibin tijî wê menzîlê



    Xanîyê lê bête xwendin ev sela

    Dê bibîte ba'îsê def'a bela



    Bo xudanê zadî yû bo hemnişîn

    Her selatan dê bidin kerrûbîyîn



    Dafi'ê cumle hesûdê çav xirab

    Der mezarê sehle lê redda cewab



    Pirr kesan dîtin keramat û eser

    Ji xwendina Mewlûda xeyr-il-beşer



    Her wekî hatîye gotin bê hîsab

    Lê neşçm bêjim ji tetwîla Kîtab



    Qedrê Mewlûdê nizanim bêjim ez

    Lêk hişiyar bin nebîte cerge-bez



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    Girtî yek qebde ji nûra Xwe Xuda,

    Gote wê: "Kûnî Hebîbî Ehmeda".



    Hêj ne erş û ferş û kûrsî û qelem

    Hêj ne lewh û Enbîyayê muhteşem



    Saliha tesbîh kir nûra şigerf

    Şeş mîet elf û çihar û bîsti elf



    Paşî bo wî çêkirî dwazdeh hîcab

    Her yekî xwiştir ji yadî bê hîsap



    Qudret û te'zîm û mînnet, merhemet

    Hem se'adet hem keramet, menzîlet



    Hem hîdayet hem nubûwwet, rîf'ete

    Ta'ete yazdeh, şefa'et temmete



    Her yekî westabû tê da çendî sal

    Lê 'eded-mespare 'ilmê Layezal.”



    Her yekî tesbîhekî xas û cuda

    Daîmâ tesbîh xwendin bo Xuda



    Paşî avête çihar behrê mezin

    Wî Xuda yê “Layezalê” îns û cin



    Behrê nusret, sanî behrê merhemeh

    Behrê qudret, behrê îrfan, în hemeh



    Çûn ji behrê me'rîfet ew hate der

    Qetre jê werya bi îlham, ew qeder



    Sed hezar û hem çihar û bîst-i elf

    Her yekî bû yek Nebîyyê dil-şigerf



    Paşê Wî çêkir ji nûra namiwer

    Cewherek, lê kir nezer ew bû du ker



    Nisfê ewwel dayê çavê heybetê

    Nisfê sanî dayê çavê şefqetê



    Nisfê ewwel bûye behr û her li vî

    nê ji tirs û heybetê qet nanivî



    Hem kelî ew behr û kef da û dûxan

    Kef bûye erd û dûxan bû asîman



    Nivîka di çêkirin jê çari çîz

    'Erş û kursîyyû qelem, lewhê temîz



    Hate emrê “Padîşahê Layezal"

    Malîkul mulkê Celîlê Zul-celal:



    “Ya qelem binvîs bi emrê Padîşah”

    “Ez çi binvîsim? biferma ya Îlah!



    Qale: "Ûktûb Laîlah îlla ene",

    Hem Muhemmed Qasidê emrê min e.



    Sacîd û bêhiş girî sed sali dî

    Ser hilîna got Îlahî seyyîdî



    Ez dizanim Laîlah îlla Tu yî

    Ew Muhemmed hemberê îsmek bûyî



    Kijke ya Sultanê ba cud û kerem?

    Padîşahê sermedî got: Ya qelem.



    Ger nebûya ew Muhemmed, lewh û 'erş

    Min netîna ne wucûdê ta bi ferş



    Ney tû ney Cennet û narê mezin

    Cumle eşya min ji bo Wî çêkir in



    Muhbetê hîngavt û şeq bû ew qelem

    Ma li ser lewhê nivîsê dem bi dem



    Serxweş û şûkranê Wî navê şirîn

    Paşê ba îlhamê Rebb-êl 'alemîn



    Gotî ewwel: -Ya Muhemmed Es-selam

    Hem Eleyke gotî Rebbê “La yenam.”



    Da cewaben 'en Hebîbê-l Îzzetê:

    We Eleyke Es-selam û Rehmetê



    Bûye Sunnet lew selam û redd e ferd.

    Cûmle ehwal paşê hingê kirne erd.



    Wî nivîsî pêkve Ummet qencîkar

    Cennetîyyû 'esîyan dê biçne nar.



    Ummeta Ehmed nivîsî ehlê Nûr

    Ummet-un muznîbet-un Rebb-ûn xafûr



    Cumleê ehwalê 'alem bêş û kem

    Wî nivîsî borî yû hişk bû qelem



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    Çûn îradet hate sultanê refî'

    Çêkirî Adem bi vî şiklê bedî'



    Emrî hate goşê Cibrîlê Emîn:

    Qebde'ê bîne ji beyda'ê zemîn



    Ew dilê erdê û hem hûsn û biha

    Zîneta meknûn û dûrra bê biha



    Hatî Cebraîl li ba emrê Letîf

    Çengekî axê ji wê qebra şerîf



    Girt û ba tesnîmê safî kir hevîr

    Têkveda heta ku ew qenc bû xemîr



    Bu wekî dûrra sipî wê se'atê

    Xewte da der çûyibarê Cennetê



    Emrê Cebraîl kirî paşê çûnan

    Wê bi gîre der zemîn û asîman



    Behr û berr û şerq û xerbê 'alemê

    Hate gêran hêj ne behsa Ademê



    Nê hezaran Salê çûne axîrî

    Ew nebî bû Adem hîj av û herî



    Paşî hingî xaliqê her sûretê

    Çêkirî Adem bi destê qûdretê



    Pif kirî ruhê xu ew bû nazenîn

    Lew Melek hatin ji bo wî sacidîn



    Bû xezîne ew ji bo dûrra yetîm

    Danîye pişta wî ew Nûra 'Ezîm



    Paşê bir avête baxê Cennetê

    Xeyrî darê jê bixwe j' her nî'metê



    Sef bi sef westane pişta wî Melek

    Nazirê Nûra Muhemmed ew Melek



    Gotî Adem ew Melaîk bo çi her

    Wî li pişta min dikin daîm nezer



    Rebbê 'alem gotî Adem ey mûlî

    Tu ji bo Nûra Muhemmed hamilî



    Ew Hebîbê Min di pişta te zuhûr

    Lew Melek têne temaşeyê ji dûr



    Gotî Adem ey Xuda wendî felek

    Min divêtin bêne pêş min ew Melek



    Hem bi fermana Xuda wê se'atê

    Nûr ji piştê hate nîva cebhetê



    Hin dibêjin hate tilya şahidê

    Lê heqîqet her dizanitin Xudê



    Mislê rojê hatîye ew ca felek

    Hem teheyyur Adem û hindî Melek



    Gotî Adem ya Rebb ew Nûra qebûl

    -Ma te tiştek? Gotî Eshabê Resûl



    Gotî Adem: -Ya Îlahî qenc e bêt

    Bête tilyan her çi maye, Min divêt



    Nûra bû-Bekir di wastayê 'Umer

    D' bunser û 'Usman di xunser musteqer



    Hate îbhamê dibên nûra 'Elî

    Şu'lê da tilyan û Cennet muncelî



    Hatî Hewwa û nezer da nûrî saf

    Gotî: - Ya Adem çi nûre pir şefaf ?



    Gotî Nûra yek Nebî yê mezin e

    Seyyîd û hem serwerê nesla min e



    Çûnkî bê emrê ji Adem bû zîhar

    Nûr ji enyê hate piştê bû sitar



    Nê ji darê xwarin herdu kan şîrîn

    Hûlle ê Cennet ji bejnê da firîn



    Îhbîtû mînha cemî'en hate emr

    Adema dî pêkve lakîn bi sebir



    Der „Seren" dîbê bi erdê ket girî

    Çend salan rohnîkê wî bûne herî



    Rohnîkê wî şîn kirin dar û nebat

    Çûn di erdê da û pa û mayi mat



    Pir girî û xweş girî bê hed gelek

    Newhe ê „înna zelemna" çû felek



    Rojekê ew der sûcudê bê mefer

    Pir girî û hem li erşê kir nezer



    Dît nivîsî „La îlahe-îlellah

    Ba Muhemmed ba Resûlellahê Şah



    Got: - bi heqqê an Muhemmed key, te, neqş

    Wî kirî ba Îsmê Xu ber saqî 'erş



    Tu bi xufranê min ê bêçare, ah.

    Hate Cebraîl li ba emrê Îlah



    Ser hilîne Adema 'Efwa Celîl

    Bo te hat û rabe ey zîba cemîl,



    Hurmeta navê Muhemmed an Resûl

    Tewbeya te bû qebûl û her qebûl.



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    Çûn ji Adem nûra Ehmed bû cûda

    Hate puşta Şîsê burhan-ul hûda



    Hate eslabê bûtûnî tahir e

    Qet nebû yek jî, xerab û facir e



    Fewqê 'Ednan ta ji Adem îxtîlaf

    Tê heye lew bî tîfaq e ev mesaf



    Jêrî Ednan ta ji 'Ebdullah guhest

    Bîst û yek babin, hemî rast û durust



    Hin yekî ‘Ednan û Me'd û hem Nezar

    Mudr û Îlyas in bizan ey goşîdar



    Mudrîke paşê Xûzeyme taze 'eyş

    Hem Kenen e paşê Nedr e bû Qureyş



    Malîk û hem Fehr û Xalîb hem Lûwey

    Ke'b û Mûrre hem Kîlab û hem Qusey



    Hem ji puşta wî Quseyyê pak û saf

    Ew emanet hate nik 'Ebdûlmenaf



    Hem ji nik 'Ebdulmenaf ew muxtefî

    Hate pişta Haşim ew Nûra sefî



    Hem ji Haşim bû emenet munqelib

    Hate bû mêhvanê 'Ebdulmuttelib



    Sîlsîla wî ta bi Adem da û bab

    Pêkve di biçne bihîştê bê hîsab



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi 'işq û şewqek hûn bibêjin esselat



    Hem ji Abdûlmuttelîb bû hamîle

    Fatîme hem mûdde teş bû kamîle



    Ji bo Abdullah bi hûkmê sabîqe

    Nûra Ehmed der cebîneş barîqe



    Mazharê nûrâ Mûhemmed hatî ew

    Pâk û nûranî mûeyyed hate ew



    Girtî xwinê cûbbe ê yehya çûnar

    Wê demê bû yek şehîdê bê şûwar



    Hişkê bû ew xwinê birin rûzîgâr

    Tâ wûcudê Abdullahê namîdâr



    Taze bû ew xwin û mercân bune rêz

    Rahibân got ay û way exbarê nêz



    Wextê rabit Ehmedê alî alem

    Nasixê tewrat û încil û sanem



    Hat xudanê seyf û Qur’ana mûbîn

    Xwinê Yehya bû nîşana wî yeqîn



    Lêk vegeryan hem sûal û hem cewab

    Way û weylê kefte nav ehlê kîtab



    Wan yeqî kir Abdullah hate wucûd

    Ba’adawet qast kirin qetla wî zûd



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    Ehlê kizb û ehlê zûr û îftira

    Çendî carân hatine um-mûl qura



    Abdullah der hivzê sultanê wedûd

    Nûra Ehmed dafi’ê şerrê yehûd



    Abdullah mezin bu ba nâz û delal

    Canê Abdûlmuttalib ew meh û sal



    Xweş divê babê azîzê maderê

    Rohnîya malê û zîba esmerê



    Şikl û sîma mislê bedrâ asîman

    Nazik û ranâ û nûra xanedan



    Dîlber û mehbûb û şîrîn wek şeker

    Herkesî ew dî û dil lê bu duker



    Dohtî çâkanî kureyş û hem ereb

    Muntezir bun pêkwe bo wî roz û şeb



    Her yekî hîvî dikir ew bit qebûl

    Ba yekî wî qet neda meylâ wusul



    Bu di aza ew ji fikrî în û an

    Yumnî nûra Ehmedî bûba sîban



    Rojekî wî gote babê ey emîr

    Saeta ez biçme betha û sebîr



    Min ji piştê tê te der nûrek mezin

    Radibitê ser serê min ew ji min



    Ez di bînim minqasim bu ew duker

    Yek di şerqê yek di xerbê çuye der



    Tête vehcespân û çapûk bide reng

    Tête ser yek mislê ewrê taze reng



    Ez dibînim asîman buye dû şeq

    Radibit ew nurê ta bi heft tebeq



    Tête veh-fil- halî zanalî maqam

    Ez dibînim tête piştamin temam



    Seata rûnim li ser mehda zemîn

    Min acaîp tête pêşmin aferîn



    Hem ji erdê tête semê ev kelam

    Wî digelte Ehmed wes-selam



    Her çi darê hişkê ez çume binî

    Bu hîşîn kesk ji bekan pir xenî



    Bû sî û sewan li ser min nagîhan

    Ez ku çum bu hişk û bê belk û xûsan



    Ew remz û hale babo bêje min

    Gote babî rohnîya çavê di min



    Çavê min mizgîn l ite ey nazenîn

    Dê ji te zahir bitin şahê emîn



    Hêvîya min wasiqe Dê radibîtin

    Ekrêmê alem ji te peyda bitin



    Eşrefê mexlûk û siltanê cîhan

    Dê ji te zahir bîtin bê şik bi zan



    Min dîye der xewab û mame mûntezer

    Ehmed ji pişta teye canê peder



    Çûnkî Ebdillahê rabû pâkî zat

    Xweş li qetla wî cihûdan kir xebat



    Rahib û ehbar û hem ehlê kîtab

    Ji agirê kerbê hemî bune kebab



    Hatine heftê cihûd ez milkê şam

    Taze beyat best û ehd dane temam



    Cengî û merdê dila wer şûreger

    Pêkve xwarin sund û bestên taze şer



    Ta neêtê kuştin ew zîba heram

    Yek ji me naêtê ax û milkê şam



    Rahê sehra girt ewanê kîne dûz

    Mislê kûndê her bi şev çune birûz



    Zû gihîştin çune dorâ mekkihê

    Ketne bestan mislê ava bin kehê



    Da bibîn kengî dê bêtin firsatê

    Newbedar ketne kenarê heyşetê



    Rojekî wan di bi çolêde meşî

    Talibê neçîr û ahûyê xweşî



    Wan ku di raburî Evdillah çunan

    Ba tenê tenha bi çolêde rewan



    Firseta xwe dîn û rabun şûr û hesin

    Çun di payde mislê gûrê dev bi xwîn



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    Hem di wê rojê li sedyê bu weheb

    Yanî babê Emîna alî neseb



    Çun seda hat û weheb lê kir nezer

    Hate Evdillahê qewmê xwînceger



    Refde gûrkek hate berxê newciwan

    Lê belê hişyare lê zîba şivan



    Nagîhan fikrî weheb di ji asîman

    Hate xwarê leşgerê rewhanîyan



    Xeybeyanê keksê puşî gulîzar

    Hatin û jêk rakirin ew tar û mar



    Terfetûl eynê cihûd berbat kirin

    Wan ji iqlîmê cîhan winda kirin



    Seata sirrê ji xeybê dî weheb

    Maye heyran û fe maye der eceb



    Çun ji Evdillahê dît ew sir û hal

    Xweş li lewhê dil nivîsî ev xeyal



    Ger qebul ket min daye wî Emîna

    Pak û masûmê hebîb û mûqîma



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    Paşî wê sirra azîm û nûr û tab

    Nazîlê qelbê weheb bu îttirab



    Çapûk û çespan vegerya hate mal

    Wî hîkayet got ji bo mala xwe hal



    Hem hîkayet ji bo zewcê weheb

    Hem keramet hem ji cenga bûl-eceb



    Gote zewce qence qasit bî ji min

    Rabî bî çî xanedana der mezin



    Bêje Evdilmittalîb min Emîna

    Wê li nîk zîba afîfa mûqîna



    Gotî Evdillah bi bitin ew qebûl

    Temşîyet dê bit û çê bît usûl



    Nazik û sîma xweş dîlber ewe

    Layiqê wî babê ta wî her ewe



    Hatî Evdîlmûttalîb kir ba xeber

    Hem di Evdillahi hûbbê kir eser



    Gotî dayê rabe ey zîba xîsal

    Zewceyê bo min bi xwaze bes delal



    Ba cemal û ba kemal û ba edeb

    Xweş eda şîrîn lîqa alî neseb



    Zu di rabu Fatîma dil şadî man

    Mazirê ber suretê gûlçehre kan



    Pir şepal û gûl rixanê taze eyş

    Sakînanê perdeyê alê qûreyş



    Dil newa û pêkve naz û qende leb

    Kes nedî şîrîntir ez binta weheb



    Emîna gûl bu di gûlzarê cemal

    Hûsnî û bê hed qad û qamet ittîdâl



    Dê çi bêjim ez cemal û marîfet

    Walidê Ehmed bese her ew sifet



    Fatîma dît û vegerya da mina

    Gote Evdillahê behsê Emîna



    Mislê wê nebûn şepal û nazenîn

    Nê di dînyê ne di firdewsa berîn



    Carîdî çu dît û ew nazik nîhal

    Lê vegera babetin herdû heval



    Hate Evdilmuttalîb rakir ji mal

    Çun ji babê xwestin ew ranâ şepal



    Weqîyek zîv û weqîyek zeheb

    Sed şitûr sed pez e wî dane weheb



    Sed beqer cûmle ciwan û samîne

    Bu hinarên pêkve nexta Emîne



    Hate Evdilmuttalîb vê seatê

    Kir tedarîk kar û barê dawetê



    Çêkirin zâd û teamam bil-eceb

    Hem qureyşî xwendin û hindî ereb



    Emîna xemlê ji rengê gûlşenê

    Zend û bazin rêştine ji rengê hinê



    Xweş newa û xweş eda hatin ereb

    Cuma bu ew şeb nehê mahê receb



    Wê şevê anîn nîkah û aqdê best

    Bûk û zava mane şerbet dane dest



    Der Mekkê meşhûrî bu ev gotina

    Evdillah zavaye bûke Emîna





    Hesret û kerbî hemî berbat kirin

    Wê şevê sed jin temamî jê mirin



    Bû û zava herdû çune xelwetê

    Şahîyane kefte baxê cennetê



    Zu di ridwanê vekir babê cinan

    Daketin dergehê nîran nagîhan



    Hur û xîlman û çem û teyr û nebat

    Hatine hemd û senayê xweş lûxat



    Ez demê can bexşî cîbrîlê emîn

    Mijde da ehlê semawat û zemîn



    Rabê mizgînî bibe ji mexlûqan re

    Ji asîman û erdê ta teht-es-sere



    Xûlxulê peyde bu der heft asîman

    Sewtê tesbîhê melek çu lamekan



    Hate xwarê Cebraîl û mijde da

    Keksê alâ yek li banê Kabê da



    Mijde da mexlûqê ha ê behr û ber

    Cûmle heywanetan zanî ev xeber



    Xweş nîda hat ez yesar û meymene

    Nura Ehmed hatî çu nîk Emîne



    Hatê nuranî şef-îl mûznîbîn

    Hatê xeyr-ûn-nasê xetmûl mûrselîn



    Wê şevê hindî sanem bun sernûgun

    Textê İblîsê leîn buwa ji gun



    Lew li ser suret revî teşbîhê mar

    Hate gohê bo qûbeysê kir hewar



    Zûryeta wî cûnle hatin bê newa

    Ew çi hale bêje me wî gote wa



    Lew li min çêbuye tirs û zelzele

    Ba Muhemmed Emîna bu hamîle



    Hatî dewra Ehmedî dewra me çu

    Lat û İzza dê bikat bê av û ru



    Yek j ime êdî nehiştin bit eyan

    Wî li me rê girt çuna asîman



    Ronîya herdu cîhan û millatan

    Ummeta wî çêtirîne ummetan



    Hate xwin rêzê cîhan qir seffaq

    Em ji deste wî hemî dê bin helaq



    Dê çi bit halê me û tedbîr û ray

    Ay û way û ay û way û ay û way



    Hem di sûbha wê şevê dewlet fûzun

    Textê şahanê cîhan bun sernûgun



    Bê tekelûm ma devê hindî milûk

    Şah eger hakim eger mîrê bilûk



    Emîne gote şeş meh çune ser

    Min ji hemla xwe nedî qet yek eser



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    Paşî şeş meh gote min awazê xeyb

    Min li te mizgîne Pakîze ceyb



    Wî digel te xatemê peyxemberan

    Nasixê herfa kîtab û defteran



    Lê di xewnê de me dîtin bê eded

    Enbîya û remz û nîşan û sened



    Ewwela min dî ji min nurek diçit

    Qesrê bûrsa min ji Eqsa wî didît



    Mahî ewwel hatî Adem teyyîba

    Kir selam û gote hemlê merheba



    Mahî sanî hatî Şît ez meymene

    Gote min mizgîn li te ya Emîne



    Mahî rabi Nuh û Xamis Hud û hem

    Hatine mizgînî da min ez kerem



    Mahî sadis hatî İbrahîm Xelîl

    Da min mizgînî ji wê hemlê celîl



    Mahî sabi hatî İsmaîl zebîh

    Mijde bexşî min ji wî hemlê melîh



    Mahê samin hatî Mûsa ba wefa

    İbşîrêya Emîne bil Mistefa



    Mahê tasi hatî îsa ji asîman

    Mijde da min hatî siltanê cîhan



    Ew ku şeş meh çun ji hemlê mûnqelîb

    Gote Evdillahê Evdilmuttalîb



    Ba ticaret dê biçita semtê şam

    Der Medîne bar bikî temr û team



    Wê demê dê Emîna godek bibê

    Yek ziyafet lazime dawet bibê



    Evdillah an meh û ruwê gûlîzar

    Der Medînê şerbeta mergê wexwar



    Emrê Evdillahê bîst û pênc û sal

    Burî û kir ji wê dinya îrtîhal



    Çun ji Evdilmuttalîb ew waqîe

    Herdu çavê Emîna bun damîe



    Esmerê min ma ji xelkê karîwan

    Hatine pey dane ew ruh û rewan



    Kan habîbê min dilê min bu dûnîm

    Ax û hesret godekê min ma yetîm



    Dar û ber bo wî girîn wê seatê

    Av û ronîk nedînê qet mûhletê



    Hem melek rabûn û gotin ya kerîm

    Nê hebîbê te Mihemmed ma yetîm



    Malikê milkê ezîm da ew cewab

    Çêtirim bo wî ji xeyra dê û bab



    Ey xwedawendanê aqlê mûsteqîm

    Kes nizanit qiymete dûra yetîm



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    Ez rebî-ûl ewwela şeb ruşene

    Heştê şev burîn li helmê Emîne



    Ya nehê zail jbu ji tirs û xena

    Ya dehê bu mijdedar xîf û mîna



    Yanzde hem bu xûlxûl û awaz û hem

    Zimzima tesbîh û hindî der herem



    Diwanzde hem hil bu şemala dewletê

    Emîna mabu tenê der xelwetê



    Wê şevê der Kabê Evdilmuttalîb

    Mabu bo tamîra erdê mûxelîb



    Emîna got mam bi tenî bê mêr û jin

    Ez demek tirsam û lerze hat emin



    Min dî xanî ronî bu xayet belê

    Çarî jin hatin ji riknê menzelê



    Ba cemal û hisn û nuranî qemer

    Hûlleyê istebreq û sûndûs li ber



    Leleha têr ew ji ava kewserê

    Zûlfîha sed tena dane enberê



    Bejn û bala ser û sîmayê şefaf

    Min şibhandin tuxmeyê Evdilmenaf



    Yek li destê rastê hat û yek li çep

    Yek li pişt û yek li pêş min ba edeb



    Ew kî bun Hewa û Sara Asîye

    Yek li pêş min Meryema îmranî ye



    Meryemê hisn û melahat zêde bu

    Palveda bu ew ji bo min tekye bu



    Nagîhan bu zimzim û tesbîh û deng

    Ba lûxathayê muxtelîf reng û reng



    Rast û çep min di kewakip têk firin

    Qafê ta qafê cîhan bu enwerîn



    Pêkve dinya min dî buye qûrsê nur

    Meşriq û mexrib didîtin min ji dur



    Keskê alâ yek di xerbêda me dî

    Yek li şerqê yek li banê Kabê dî



    Emrê Cebraîl kirî mîrê mezin

    Mijde da ehlê semawat û zemîn



    Daketin dergahê nîran bê guman

    Şahîyane hur û wîldanê cinan



    Xûlxûlûn horî di qasrê cennetê

    Kî dizanit kar û barê qudretê



    Hatî Cebraîl melaîk fewce fewc

    Çar kenarê mekkehê bune mewce mewc



    Nagîhan ez tîhnî bum wê seatê

    Min dî da destê min tasek şerbetê



    Sipî û wek şîr şêrîn wek esel

    Nê ji wê şî û esel bune mesel



    Min wexwar û tîhnî çu filhal ji min

    Teyrekî sipî hat û per malî di min



    Wê demê min bu Mihemmed Mistefa

    Nura can û madena sidq û sefa



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    Cûmle zeretê cîhan da ev nîda

    Kirne gazî pêkve gotin merheba



    Merheba ey sirrê furqan merheba

    Merheba ey derdê derman merheba



    Merheba ey canê baqî merheba

    Merheba ey işşaqî saqî merheba



    Merheba ey alî siltan merheba

    Merheba ey kanê îrfan merheba



    Merheba ey şemsê taban merheba

    Merheba ey canî canan merheba



    Merheba ey qurret-ûl aynî xelîl

    Merheba ey xasê mehbûbê celîl



    Merheba ey rehmeten-lil-alemîn

    Merheba ente şefî-ûl mûznîbîn



    Merheba ey afîtabê bê zewal

    Merheba ey mahê tabê lâyezal



    Merheba ey bûlbûlê baxê wîsal

    Merheba ey eşînayê zûl-celal



    Merheba ey nurî xurşîdê xweda

    Merheba ey tû ji heq nabî cuda



    Merheba matlubê alem her tû wî

    Merheba ewlâdê Haşem her tû wî



    Merheba ey nura heq ra mazharî

    Merheba ey ewlîyan ra serwerî



    Merheba hatî şivanê ûmmetê

    Merheba hat bo me nura dewletê



    Merheba ey bedrê alem ya mûnîr

    Merheba ey xelkê girtî destegîr



    Merheba siltanê cûmle enbîya

    Merheba ey nurê çeşmê esfîya



    Ger divêtin hûn ji narê bin necat

    Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



    2013.09.02-22:38 | bayesar

    2. merhaba ey canê can merhaba... hindik ma ku mewlid biqede em ji têra dilê xwe goşt,mişmiş,şekir,loqiman bixwin.



    2013.09.02-23:01 | tivirloismail

    3. ez bawer im ya ku cem me tê xwendin jî ev a li jor e.

    lê kengê nav ev mewlûd were xwendin, nav civatê hinek kes teqez espriya ku henekê xwe bi vê melûdê tîne, dike.

    niha tam nayê bîra min lê beşek jê wisa bû, ev qas tê bîra min:



    "... zeytûnek bîne taşTê bixwe

    nîvî bixwe, nîvî bide birê xwe"



    2013.09.03-14:45 | simurg56

    4. min mêze kir ya ewil pirr hat hezkirin* min got ez yekê din jî copy-paste bikim.ev mewlûda seydayê tirêj e.navê wê jî mewlûda pêxember e.ev jî hinek dirêj e welle.xwazî qisurê binêrin xwazî nenêrin...



    fermo:







    Mewlûda pêxember







    Bi navê xudanê cîhan û felek



    Xudanê hemî ins û cin û melek







    Xudanê hemî murx û hov û teba



    Xudanê meh û sal û roj û şeba







    Yeke tim heye dê hebit her Xuda



    Ne hinkûf û ne hember ne bav û ne da







    Ne laş û ne ten, hem ne pê û ne çeng



    Ne nîşan û ne çehr û kilîş û ne reng







    Ne xwîn û ne agir ne ax û ne av



    Ne roj û ne heyve, ne sî û ne tav







    Ne sor û ne gewre ne kesk û ne şîn



    Ne 'ewr û ne ba ye, ne misk û ne bîn







    Li her cî dijî wî ne razan û xew



    Ko herdem şiyar e, bi roj û bi şew







    Çi pesnî bidim em ji wî re xelet



    Çi rengî bidin wî ne ew reng e qet







    Ji bo ademîzad weha mijde da



    Bi zarê xwe î xweş we gotî: Xuda







    Ne pêjin di rengê mi de merî



    Binêre li tiştê ko min çêkirî







    Xuda çêkirî asîmanê bilind



    Sitêr kirne jê re wekî mûm û find







    Hinek nalivin hin bi dewran û ger



    Belavin ji hev hin li bin hin li ser







    Ko ev heyv û roj tim ji rengê kelek



    Li pê hev rewan in, di çerxa felek







    Çi dûr û cidane gelek ew ji hev



    Ji rojê re ro lê ji heyvê re şev







    Ko her yek di şopa xwe de tê û diçî



    Bi emrê Xuda tim diyek rê û cî







    Cîhana mezin wî kire aferîn



    Digel deşt û zozan li xakî zemîn







    Şet û behre û gol û çi derya hemî



    Ko tê û diçin tê de geşt û gemî







    Ber û çol û koh û çiyayêd bilind



    Weharenge şehr û çi bajar û gund







    Rez û bax û mêrg û çi dehl û devî



    Çem û cok û kanî newel û zevî







    Ji bo ademîzad hemî çêkirî



    Weharenge tacek ji hiş da serî







    Xuda daye wî heybetek pir giran



    Kirî serwerê mirx û hov û teban







    Xuda daye wî ne'metin bê jimar



    Digel hiş û tevdîr bi ziman û zar







    Pêximber gelek rakirin wî ji wan



    Ko rêça durist xweş bidin ber ewan







    Gelek rakirin lê neşim ez bibêm



    Lê çendan dê bêjim, bi kurtî û kêm







    Nebî Nûh û Idrîs û Salih û Hûd



    Nebî bûn li ser nejdê e'ad û semûd







    Û Dawûd û Mûsa û 'îsa ji nûr



    Bi Tewrat û Incîl we hem jî Zibûr







    Hemî rakirin bo nejadê cîhan



    Ko parêz bikin wan ji kufr û şeran







    Ji bo ademîzad bibin rêber e



    Bi zatê Xudê ew bikin bawer e.







    Di qada hucazê ji nêv miletan



    Xuda rakirî yek di dewra cîhan







    Bi navê Mûhemmed bi zarê 'ereb



    Kurê 'ebdillahê 'ebdil Muttelib







    Weharenge Haşim û 'ebdil Menaf



    Ko kalên di wî ne bi deng û bi nav







    Lê bavê di bîst û yekî ew merî



    Birahîm Xelîl e kurê Azerî







    Diya wî bi navê Emîna Weheb



    Ji tuxmê Qureyş in bi nav û neseb







    Di roja duşembê duwazdê mehê



    Rebî'a pêşîn ew li der Mekehê







    Li xakê Hucazê ko ew nazenîn



    Bi mizgîn ko ew hatiye der zemîn







    Gelek hêvîdar im ji te ey Xuda



    Bi heqê wî Pêxemberê ko te da







    Bi heqê heval û hemî dost û yar



    Digel min tu îro bibî alîkar







    Heta ez ko çêkim evê Mewlidê



    Di rêça te de, ez bikim vê kedê







    Eger ne'b te be himmet û alîkar



    Nikarin tu tiştî bikim ez tucar







    Nemaze ko firset me nîne gelek



    Ji xeşm û neyarî û zulma felek







    Li dorê ko 'alem bigêrin civat



    Li navê Mûhemmed bikin esselat.







    Pêximber dema hate qada cîhan



    Ewî dî ko 'alem di kufrek giran







    Ne hîn û ne 'ilm û ne xam û qelem



    Ne ol û ne dîn tev bi lat û senem







    Hinek file hin jî cihû hin mecûs



    'Eşîrêd giran Xezrec û Tey û Eûs







    Qûreyîş û 'Ebada Rebî' û Muder



    Ko herdem digel hev bi ceng û bi şer







    Temîm û Hewazin bi gurz û bi şuyr



    Xûza'e û Haşim bi bend û 'eşîr







    Reş û tariyê girtiye ser cîhan



    Nezan û xeşîm û hejar û xizan







    Dema ko 'emir bûye çil sal temam



    Li Mekê ew pêximberê xas û 'am







    Di nîva şikefta Herra ya nemir



    Mûhemmed nimêj û 'îbadet dikir







    Ji nişka ve dîbû şikevta Herra



    Hemî bûye rohnî ji mûm û çira







    Li ser destê Cibrîl wehî jê re hat



    Bi emrê Xuda roj li dunyê hilat







    Bi lez rabû serxwe ewî mujde da



    Bi dengê bilind wî bi navê Xuda







    Bi dengê xwe bankir miletan temam



    Ne ko bes 'ereb lê hemî xas û 'am







    Çi Rom û çi Firs û çi Tirk û Teter



    Çi Kurd û Ecem jî çi Hind û Qecer







    Ko bawer bikin tev bi dînê temîz



    Çi mêr û çi jin hem çi xort û çi qîz







    Ji mezna kesê ko kirî bawerî



    Berî herkesî bû Ebû bekirî







    Ji pişka biçûkan bû Elyê mezin



    Xedîce berî her keç û pîrejin







    Weharenge Telhet û Se'ed û Se'îd



    Zibêrê Ewam hem jî Hemza 'egîd







    Eusmanê comerd û îmamê Eumer



    Bi dîn re tebabûn ko bê ceng û şer







    Eubêdê Verrah û kurrê Euf bizan



    Tebabûn digel bê şek û bê guman







    Li bin dara xurma ko wan her dehan



    Bi sûnd û bi soz û bi dil û bi can







    Înan bawerî wan bi Pêximberî



    Mûhemmed ji bo xwe kirin serwerî







    Ko rabin ji bo dîn bikin ew xebat



    Li navê Mûhemmed bikin esselat.







    Destpêka olperestiyê







    Serokê cîhan bîrwer û haştîxwaz



    Şahinşahê 'alem li textê Hûcaz







    Rêzanê bilind rêberê ol û dîn



    Mamostayê zana li xakî zemîn







    Dema hate meydan şehê namîdar



    Digel wî 'Elî ko bi dest Zulfeqar







    Li dorê hemî dost û yar û heval



    Bi wî re tebabûn bi can û bi mal







    Îşaret dikir wî bi destê temîz



    Gerîn lêv û dev xweş bi bendên hedîs







    Weharenge Pêximberê dilmezin



    Go: ey alê Mekê çi mêr û çi jin







    Werin guh bidêrin li peyvên Xuda



    Gelek mîr û paşa çi jar û geda







    Civîne li dorê ji tuxmê 'ereb



    Ji benda Ebû Cehl û bavê Leheb







    Go: mizgîn didim we gelî mehrevan



    Xuda şandime ez li qada cîhan







    Baweryê bikin ez ko Pêximber im



    Ji ola Xuda re bixwe rêber im







    Bi zatê Xwedê hûn bikin bawerî



    Bi min jî înan bin bi Pêximberî







    Go: mizgîn bidim we, b' buhişta nemir



    Azad bin ji dojê çi hûr û çi gir







    Yê bawer nekî ew bi van gotinan



    Mexabin dê ew bî gelek poşiman







    Go: ev pût û lat û 'uzza û senem



    Ji wer fêde nakî bi qend yek derem







    Betal in ji bin ev kilîşêd kevir



    Hemî mane xayiz kesên ko li wir







    Wê gavê Ebû Cahilê har û dîn



    Berî da Mûhemmed bi kerb û bi kîn







    Bi fort û gefa geh bi ceng û bi şer



    Bi peyvên ne xweş tev sixêf û xeber







    Wisa jê re gotî neyarê Xuda:



    Kî ey sêwiyê pir feqîr û geda







    Go:sûndê dixwim ez bi heblê mezzin



    Bi lat û bi 'uzza bi ola kevin







    Tu carek dî rabî bi vê bangehê



    Fermana te rakim ji vê Mekehê







    Pêximber dima mest, demek pojinî



    Lê paşê li rû wî nezanî kenî







    Di pê re ewî dest bi jor hilveda



    Bi peyvên di şêrîn di go:ey Xuda







    Tu parêz bike miletêm her demî



    Ji ber ko nezan û xeşîm in hemî







    Ko dîn rohniya xwe bidî ser welat



    Li navê Mûhemmed bikin esselat.







    Baweriya gelek kesan bi olê







    Di weqta Xuda ev cîhan afirand



    Teb û mirx û hov û meriv tê'd civand







    Hiyam û dem û dewr û çerx û felek



    Çi derya û gol tev bi geşt û kelek







    Ko ev tav û 'ewr û ev birq û ba



    Û ev roj û hîv û surra der siba







    Ko her yek dikî kar ew di şopa Xweda



    Bi dor digerin tev bi emrê Xuda







    Eger ko neba ev nîzam û hîsab



    Cîhan dê bima tim wêran û xerab







    Weharenge Pêximberêd rêçenas



    Ne bûna rêber ew ji bo 'am û xas







    Xweşî ne'd ketî der cîhanê tucar



    Wê her dem bimaya di dest koledar







    Ji rengê Ebû Cahil û Bû Leheb



    Ji zengîn û hem xanedanêd 'ereb







    Pêximber di weqta ko deng da cûhan



    Bi wehî û bi pend hem bi nutq û beyan







    Ji dûr û ji nêzîk li dor bûn xelek



    Înan bawerî pê ji wana gelek







    Ko Selmanê Faris ji tuxmê Ecem



    Bi olê tebabû ji dûr hate cem







    Umar ew ji Sûdan Sehîbî ji Rom



    Bi dîn re tebabû li dor bûne kom







    Ji şehrê Mekê ew Bilalê Hebeş



    Ko ol eşkera kir bi wî dengê xweş







    Dibê carekê yek meriv hate cem



    Bi dest girt û lerzî ji ser ta qedem







    Ji nişka ve rabû şehê dil mezin



    Go:ey dost û yar û hevalên di min







    Ne Kesra me îro ne jî Qeyser im



    Ne xaqan û şah im ne jî begler im







    Bi reng û qelafet ne j' we zêde me



    Merivkî Xuda me yekî wek we me







    Çi tiştê dibêjim ji wer yek bi yek



    Hemî wehî û peyvên Xudayê felek







    Pêximber dema ko wisa wî di got



    Dil û cerg û mêlak ji wan tev di sot







    Ji wê rojê pêve ko xelk bir bi bir



    Bi dîn re tebabûn çi hûr û çi gir







    Ze'îmên 'ereb pir li wan xweş nehat



    Ko rojek ji rojan li hev bûn civat







    Ko şêwra xwe danîn bi kerb û bi kîn



    Bi kuştna Mûhemmed hemî axivîn







    Hemî ew ko rabin bi ceng û bi şer



    Ji Mekê hevalên di wî bikne der







    Pêximber dema ko bihîst ev xeber



    Mexabin gelek ma bi ax û keder







    Gelek pojinî wê şevê dil bi xem



    Ji nişka ve cibrîl ji jor hate cem







    Silav lê kir û rûdinişt û kenî



    Paşê jê re got: xem mexwe ezbenî







    Metirs emebe dil bi xem tu tucar



    Ji ber ko Xuda her bi ter alîkar







    Wê ola pir deng bidî der zemîn



    Wê dînê te bihjê heya Hind û Çîn







    De rabe xwe karke tu ey Ehmed



    Bi bala kevin da biçin nêk Xuda







    De fermo ey pêximberê umetê



    Bi kêf û xweşî da biçin hedretê







    Ji balayê jorîn ko ev mijde hat



    Li navê Mûhemmed bikin esselat.







    Çûna wî li nêk Xuda







    Ko Cibrîl dema gote wî ev suxwen



    Pêximber helestî piya dev bi ken







    Bi şahî berê xwe dida meqsedê



    Heta ko bi çavan bibînit Xwedê







    Ko Cibrîl digel wî tebabû bi şeb



    Di roja dişem bîst û heftê receb







    Ji şehrê Mekê ta bi Qudsê meşîn



    Ji mizgefta Eqsa bi jor hilkişîn







    Ji ser hîmê Yezdan bi bala ketin



    Bi dergahê heq ew gihan ne'b çetin







    Ko dengek dihatî ji nêk hezretê



    Go: fermo ey Pêximberê ummetê







    Pêlava xwe tenha ji pê der meke



    Bi pêlava xwe 'erşêm tu pîroz bike







    Eya pendegîr ko ji xwer guh bidêr



    Li meznahiya wî tu carek binêr







    Di weqta ko Mûsa li ser wê riyê



    Di dî agirek wî li hêla çiyê







    Çi pêtek bi şewq bû xuya bû ji dûr



    Li jorê newalê li ser kohê Tûr







    Li ba ket berî da çiyê wî merî



    Ko bîne ji xwer hin ji wî agirî







    Xuda bankirê go: linêk xwe bimîn



    Newalapîroz e pêlava xwe dîn







    Pêlava xwe Mûsa ji pê kir cida



    Bi xwasî meşî bû huzûra Xuda







    Binêre çi ferqek pir e ey bira



    Bi meznahiya wî ji Pêximbera







    Dema der vekir wî bi navê Xuda



    Ji hêla newar pertewê hilveda







    Xwe windakir û ew demek maye mest



    Lê paşê li hember Xuda dest dibest







    Vewesta li hember û ling kirne cot



    Bi peyvên di şêrîn Pêximber digot







    Selavêm bi pîroz li te ey Xuda



    Bi vî rengî Yezdan li wî ho veda







    Selavêm li te rêberê ola genc



    Ewî go:li min û mirovên diqenc







    Furuştan şehadet di dan hedretê



    Nimêj nuh Xwedê ferkirî l' umetê







    Dema şul temam bû, şehê namîdar



    Li ser baskê Cibrîl ji jor hate xwar







    Ji bala dema daketî Mekehê



    Dî ko hê jî germe cihê xewgehê







    Dema roj bi derket bi tîrêj û rav



    Li çar goşê dunya kirî şewq û tav







    Pêximber bi çûnê kirî deng û bas



    Xelkê tev bihîstin hemî 'am û xas







    Jin û mêr bi carek bi balêv meşîn



    Ehlê Mekehê tev bi ser hilweşîn







    Çi yar û heval bê jimar û hîsab



    Çi gawir çi bawerker û dilxerab







    Ko yekser bi carek li wî bûn civat



    Ji nêv wan ebû Cahilê bê xelat







    Go:şerm û fehêt ke bese ey sehar



    Tu çawa bi jor ket çilo hate xwar







    Go:bi emrê Xuda ez bi bala ketim



    Li ser baskê Cibrîl ji jor daketim







    Ebû Cahilî go eger rast dibê



    Li rêça di Qudsê çi dî wê şebê







    Pêximber digo: karewanekî mezin



    Li rê bû ne ser jê xuyabû ne bin







    Bi ser bar û bin bar hemî ew şutur



    Sibê rojhilat dê xuyakin ji vir







    Hevalên di wî bawerî pê kirîn



    Heçî gawir û dilxerab pê kenîn







    Wê gavê pêxember helestî piyan



    Wî bendek ji Qur'an di xwendî li wan







    Kesê ko ola xwe ew bête der



    Xwedê wê hinek fêris û cengewer







    Dê ew bêne ser we bi şerkî giran



    Mirovin 'egîd û gelek pehlewan







    Linêk pakî Yezdan giranqîmet in



    Li wan nîne tirs û Xwedî heybet in







    Ji wê ayetê hemî ketne hev



    Dixwestin bizanin gelo kîne ev







    Îşaret dikir ber bi selman ewî



    Go: ev yek ji wane we alên di wî







    Ji va gotinan hem ji wê ayetê



    Gawir dilxerab tev ketin heybetê







    Ji hev ew bi carek dibûn tar û mar



    Tenê man li wir bes heval hem jî yar







    Ko sehwa Pêximber bi ser wan dihat



    Li navê Mûhemmed bikin esselat.







    Derketina Pêximber û



    hevalên xwe ji Mekehê








    Welatê Hucazê dibû hilekan



    Mekeh bûye gog ew di hol û şegan







    Musilman û gawir cidabûn ji hev



    Bi kîn û bi azar ko aryane pev







    Mexabin ko wan gawirên dînbetal



    Gelek zor didan Ehmed p hem heval







    Li dora pêximber civîn dost û yar



    Ko çara me îdî nema ji dest neyar







    Pêximber ko şêwrek giran wî dibest



    Digel dost û yarên xwe yî olperest







    Ji Mekê biçin ew bi Mûhacirî



    Bi vî rengî şiwra hema çû serî







    Hevalên di wî derketin ew bi meş



    Ji Mekê berî dan welatê Hebeş







    Necaşî ewî padîşahê mezin



    Bi cîkirne ew derketî mêr û jin







    Di pê wan re pêximber û hem heval



    Ji Mekê hemî derketin koçemal







    Bi emrê Xuda derketin ew piling



    Berî dane şehrê Medîna çeleng







    Ko karwan xuyakir li ser wê riyê



    Jin û mêr hemî derketin pêşiyê







    Pêximber û yar tev kirin wan selav



    Ko himbêz kirin hev wekî law û bav







    Bi yek deng û zarî digotin keçan:



    Bixêr hatî ey padîşahê zeman







    Ko heyva cîhan e tu ey şah û ser



    Ji ruknê yemanî li me daye der







    Sezaye li me em bikin xidmetê



    Bi emrê te Pêximberê ummetê







    Ji ber ko tu hatî bi emrê Xuda



    Di rêça te de em bikin canfida







    Ew naga Pêximber li wê tim siwar



    Li dorê civîbûn meriv bê jimar







    Ji hawêr meriv pir dihatin gelek



    Li dora nagê wan dikirne xelek







    Li hefsarê nagê gelek dest pelîn



    Heya deng ji wan çûye jorê zemîn







    Ji alî xwe ve her kesî ko dixwest



    Bi mêvanya pêximberê olperest







    Ji wan re dibûn çend meriv hoşemend



    Weharenge gotin ewan ev du bend







    Ko hefsar bi bestin li dora serî



    Berî bidne bajêr bela ew herî







    Li ber dergehê kê mexel hate ew



    Mêvanê wî ye padîşahê bedew







    Ewê 'alemê tev biya wan kirin



    Berî dane nagê ji cih rakirin







    Ew naga Mûhemmed bi xeml û xêz



    Berî dane bajêr li dû bûne rêz







    Pêximber li wêna siwar hem digel



    Li ber dergehê Bû Eyûb kir mexel







    Dibû kêf û şahî li mala mezin



    Tijî bûye hundir ji mêr û ji jin







    Bi dîna Pêximber gelek şadibûn



    Hinek rûdiniştin û hin radibûn







    Ji ber 'alemê mal tijî tim dima



    Ji der û ji hundir tu rê tê nema







    Pêximber bi zarê xweyî pir temîz



    Di peyvî ji benda Qur'an û hedîs







    Ko bavê Eyûb pir gelek berx û kar



    Wî ser jêkirin çend şutur hem dewar







    Weharenge tuxmê mih û hem jî pêz



    Ji goşt û birincê mesef kirne rêz







    Ji bona Mûhemmed wî ev nan dida



    Şehrî derketî ketne xêra Xuda







    Di pêre Pêximber ewî mal bi mal



    Belavkir li her malekê yek heval







    Li bajarê Yesreb diman derketî



    Li pey hev wehî ji nik Xuda daketî







    Li ser destê cibrîl li gora demê



    Li ser navê Pêximberê 'alemê







    Ketin hîretê ew xwedî pût û lat



    Li navê Mûhemmed vikin esselat.







    Cenga Bedir







    Li Yesreb diman ew du sala temam



    Ko rojek ji rojan dihat yek piyam







    Ko karwanekî pir giran tev şutur



    Ji Şamê tê berê wî li hêla Bedir







    Ko lokin hemî ew bi hejmar hezar



    Digel karewan çil meriv kolejar







    Digel kolejaran du mervên di xas



    Bû Sifyan e yek yê di wî 'Emrê 'As



    Ko ser bar û bin bar hemî dexil û dan



    Ji sala ko ew sal bûha û giran







    Sêsed kes Pêximber ko amade kir



    Digel wan siwar bû, berî da Bedir







    Kufara dema ko bihîstin piyam



    Hezar kes ji Mekê siwar bûn temam







    Li hinda Bedir tev gihiştîne hev



    Ji toza siwara ko roj bûye şev







    Şîhîn ketye hespa şûra da reqîn



    Xuşîna rimma qade sor bû ji xwîn







    Ko soz da hevala wî Pêximberî



    Go:lêxin buhuşt hatiye ber derî







    Li ser karewanî dibû ceng û şer



    Ji xwînê meşîn ew mesîl û çeper







    Demek pir ne çû leşkerê ol û dîn



    Heftê kuştibûn yê ko mayî revîn







    Kirin erxekê ew hemî laş û term



    Pêximber gotarek bi hêdî û nerm







    Dixwendî li wa kuştiyan û mirî



    Go: tiştê xudayê me got bir serî







    Xudayê we yê ji hîm û kevir



    Çi tiştê ji wer go gelo ma çi kir







    Yekî gote:ey rêberê 'alemî



    Bikêre dipeyvî, mirîne hemî







    Pêximber digotê: bi sûnda mezin



    Bizane ji wan hûn ne guhdartir in







    Pêximber û yara wekî mirxê baz



    Berî dane ayesreb gelek serfiraz







    Çi şahîk mezin ko bi ser wan ve hat



    Li navê Mûhemmed bikin esselat.











    Cenga Uhud







    Ko bajarê Yesreb xweş û serfiraz



    Cih û warê Pêximberê rêçenas







    Dibû bingeha padîşahê cîhan



    Dibû keşwer û payîtextê zeman







    Di pê salekê re ji cenga Bedir



    Bû Sifyan ji Mekê xwe amadekir







    Digel sê hezar leşkerêd pêhlewan



    Berî dane Yesreb, bi şerkî giran







    Li Mekê meşîn lek bi lek bir bi bir



    Daxwaza ewan heyf û tola Bedir







    Berî dane Yesreb bi kerb û bi kîn



    Tiyêd ceng û şer wek gurêd dev bi xwîn







    Pêximber dema ko bihîst ev xeber



    Ewî jî civandî hezar cengewer







    Ji Yesreb meşîn bi xelîlî û def



    Li çiyayê Uhud tev gihiştîne hev







    Musulman û Gawir bi hev ariyan



    Dibû şer di nêv wan newal û çiyan







    Ko dijmin ji ber leşkerê ol û dîn



    Şikestin bi carek hemî tev revîn







    Di dîtin ji derbê di wan pir cefa



    Ji ber wan neyar tevketin berqefa







    Mexabin Musilam bi mal daketin



    Sîpahên di wan tev ji ber hev ketin







    Ji nû ve neyar tev li wan zîvirîn



    Wê gavê Musilman ji ber wan revîn







    Nema kes di şer de ewê se'etê



    Revîn bil ji Pêximberê ummetê







    Hevalên di wî pir ji wî bûne dûr



    Di hatine wî pir rim û gurz û şûr







    Pêximber ketî erxekê bêguman



    Şikandin neyaran ji wî çend diran







    Pêximber gelek nav di wana dida



    Digo: ey Musilman û ehlêd Xuda







    Metirsin ji cenga neyar hûn hemî



    Vegeryan kirin cengeke Rustemî







    Pêximber digel dost û yar û heval



    Ji cenga Uhud tev vegeryane mal







    Li Yesreb Musilman hemî bûn civat



    Li navê Mûhemmed bikin esselat























    Cenga Xundeq







    Ko pênc sal temam bû ji wê hicretê



    Neyarêd Xuda tev ketin heybetê







    Ji Necdê heya dergehê Mekehê



    Ji her êl û Nejid û 'eşîr û rehê







    Ze'îmên di wan tev li hevdû gerîn



    Li mala Ebû Cahilî tev civîn







    Bi sûndê ko şêwra hema çû serî



    Ko peyda bikin deh hezar leşkerî







    Berî bidne Yesreb bi cerdek mezin



    Bi koç û bi mal û bi qîz û bi jin







    Pêximber dema ko bihîst ev piyam



    Heval û hemî yar civandin temam







    Rûniştin digel hev bi şêwrek giran



    Xwe parêz bikin da ji cerda giran







    Ko Selmanê Faris bixwe ew li bal



    Pêximber ji wî ra digo: ey heval







    Çi raya te ye ma ji vî leşkerî



    Çi kin em. Ewî gote:Pêximberî







    Di vê xundeqek rumkê kûr û fireh



    Bikolin li dor Yesrebê asîgeh







    Bi vî rengî em xweş dikarin bi wan



    Bi parêz ne şehrê ji cerda giran







    Weharenge fikra ewê Farisî



    Ko çêtir didîtin ji ya her kesî







    Bi şiwra di Selman gelek şadibûn



    Li ser wê diman û hemî radibûn







    Sibê ehlê Yesreb çi jin û çi mêr



    Amade dibûn tev digel tevr û bêr







    Pêximber bi wî destê nerm û temîz



    Dikola berî her jin û mêr û qîz







    Ko xundeq dikolan bi roj û şebê



    Ji rengê xelek wan li dor Yesrebê







    Xelaskirne xundeq ji her çar kenar



    Di pêre digirtîne ser wan neyar







    Digel deh hezar leşkerêd behlewan



    Mexabin nikarin êrîş bikne wan







    Tu hesp qet nikarin xwe çengkin ji ser



    Ji ber xundeqê ew hemî man li der







    Ko konê xwe danîn li dorê bi rêz



    Diyarî hevûdû ketin herdû hêz







    Dihatîne hevûdû bi tîr û kevan



    Ko mehkê seraser wisa her diman







    Musilman 'Emrê Uidê 'amirî



    Ji gawir dikuştin di nîva şerî







    Lê paşê 'icac û mûranek giran



    Li wan radibû ew du roj û şevan







    Hemî leşker û hem sîpahên neyar



    Ji ber hev ketin tev dibûn tarûmar







    Bû Sifyan û leşker ew cerda mezin



    Şikestin vegeryane mal mêr û jin







    Musilman zeman xwe li wana dihet



    Li navê Mûhemed bikin esselat











    Li hevhatina Hûdeybê







    Bi yek salê piştî şerê Xundeqê



    Pêximber xwe karkir digel bêreqê







    Bi sîpah û leşker bi kar û bi bar



    Digel yek hezar hem jî çarsed siwar







    Berî daye Ke'bê lê Bekr û Qûrêş



    Li hinda Hudeybê hemî ketne pêş







    Bi rûbarê hevdû ketin rû bi rû



    Di nav wan de çêbû gelek geftûgo







    Musilman û Gawir li hev hatibûn



    Ko deh sale dî ew nekin şer bi tûn







    Lê soza xwe Gawir ne bir bû serî



    Ji Xoza'iyan kuştibûn yek merî







    Pêximber gelek azirî bû li ser



    Civandî ewî deh hezar cengewer







    Berî daye Mekê bi ceng û bi şer



    Belê hilnetanîn kesî dest li ber







    Bû Sifyan û 'Ebas tebabûn bi dîn



    Ketin Mekehê bê şer û ceng û xwîn







    Ko dîn eşkera bû, li mala Xuda



    Li jorê meçîtê Bilal bang dida







    Pêximber ko ew weqt û ew çax û dem



    Şikandin hemî pût û lat û senem







    Mekî şermîsar man li ber alê dîn



    Li mizgeft û mala Xwedê tev civîn







    Pêximber ji nişka bi ser wan ve hat



    Teva ser tewandin li dor bûn civat







    Pêximber digo: ey 'eşîra Qûrêş



    Ji dest we medî pir cefa û dilêş







    Go:çibkim ji we ez di vê se'etê



    Ewab gote: Pêximberê ummetê







    Birayê me ye hem tu lawê bira



    Çi ferman û emrê te ye ser sera







    Pêximber digo: û li rû wan kenî



    Me azad kirin hûn hemî ezbenî







    Mekeh ko vekir bû wî Pêximberî



    Berî daye Xeyber digel leşkerî







    Wî Xeyber vekir piştî cengek giran



    Tu dijmin li hember Mûhemed neman







    Cizîra 'ereb tev li ber wî vebû



    Neman têde dijmin hemî berze bû







    Ji derya Sipî ta tixûbê 'Ecem



    Ji behra Xelîc ta Cizîra Qerem







    Hemî ketye bin destê şahê cîhan



    Ko al hate hildan li xan û seran







    Ji Xeyber vegerya şehê haştîxwaz



    Berî daye Yesreb gelek serfîraz







    Ko Yesreb dibû bingeha 'ilm û dîn



    Dibû keşwer û paytextê zemîn







    Ji ola di nû şewqê daye welat



    Li navê Mûhemed bikin esselat











    Heca Xatira







    Pêximber di sala dehê hicretê



    Berî da Mekê ko hec û 'umretê







    Ji Yesreb bi derket digel sed hezar



    Meriv pêr tebabûn peya û siwar







    Dema ko ewî hec xelas kir temam



    Li dorê civîbûn gelek xas û 'am







    Pêximber vewesta wê çax û demê



    Gotarek dixwendî li wê 'alemê







    Digo: ey gelî xweş heval û bira,



    Heca dawî ye ev Heca Xatira







    Ji dewra cîhanê ji vê dewletê



    Nêzîk maye barkim biçim axretê







    Ko dunya betal û cefa ye me bes



    Çi ko payedar der cîhan nîne kes







    Digel we dijîm ez di vê se'etê



    Hemî guh bidêrin li vê şîretê







    Di ola me de qet ne hin kolejar



    Ne hin cirîtî hem ne hin bendewar







    Mirovên reş û gewr hemî wek hev in



    Ji yek dê û bav in, hemî yek reh in







    Kurê Adem in û Adem ji xak



    Yê çêtir ew e yê bi karê xwe çak







    Xwîn û 'erz û malên di we li we heram



    Xwedê ni'meta xwe li we kir, weselam







    Gelek hêvî û tewqedar im ji we



    Bi ola xwe bigrin me xatir ji we







    Zimmîn ketye wê 'alema bê jimar



    Girîn tev li ser wî şehê namîdar







    Pêximber vegerya Medîna çeleng



    Digel dost û yara meşîn ne'b dereng







    Emir şêst û sê sal çira mileta



    Li Yesreb nexweş ket bi serêş û ta







    Di roja duşembê diwazdê mehê



    Di pê ko vegerya ji der Mekehê







    Di pê yazde sala ji wê hicretê



    Pêximber wefat kir çûbû rehmetê







    Li Yesreb veşartin şehê ummetê



    Li ber wî vebû dergehê cinnetê







    Xwedê xemlandî buhişta 'edin



    Bi dîbac û istebreq û sundus in







    Çemê kewser û hingiv û xemr û şîr



    Li qada bihiştê meşîn pendegîr







    Cewahir belav bû l' bihuşta nemir



    Zibercet û elmaz û yaqût û dir







    Bi ber xemilîn ew rez û dehl û dar



    Ji xurmew tirî mişmiş û hem hinnar







    Ji tuxmê kulîlkêd zer û kesk û şîn



    Di baxê bihuştê hemî bişkivîn







    Ko bîn didin ew gulêd renge reng



    Tilûr tê dixwînin bi awaz û deng







    Furuşt rêz bi rêz bê hesab û jimar



    Ketin ber selavê ji her çar kenar







    Şurust û perî tev ketin şehyetê



    Ji bo dîtina serwerê ummetê







    Xudayê dilovan bi navê xwe ke



    Tu tîrêj ji rehma xwe bê par meke







    Me parêz bike tu ji wê dojehê



    Bihuştê ji me'r tu bikî bingehê







    Me carek rehakî ji gunhê mezin



    Wehem jî Musilman çi mêr û çi jin







    Gelek hêvîdar im ji te ey Xuda



    Me tevda bidî xatirê Ehmeda







    Bi qasî hemî dar û ber û giya



    Li ser canê Pêximber û Enbiya







    Li ser canê şêx û melayên di qenc



    Li ehlê Xwedê û mirovên di genc







    Li dê û li bav û hemî salîhe



    Li ser rûh û canê hema fatîhe…



    2014.03.17-23:49 | bayesar

    5. bi kurmancîi mewlûda mela huseynê bateyî, û bidimilî mewlûda ehmedê xasê herî zêde navdar in.



    2014.03.18-04:18 | seydayê_peyvan

    Xêra xwe vê peyvê ji îngîlîzî wergerîne kurdî
    dengdanên dawîn (Yên Din..)
    frantz fanon [2]
    nivîskarê dij-kolonyalîst ku îlham daye gelek tevgerên dij-kolonyal. ...
    steve biko [2]
    nivîskarê dij-apartheid, dij-nijadperestî. di sala 1946an de li afrîka...
    banksy [1]
    Belgefîlmek heye behsa wî/wê dike. (bnr: exit through the gift shop)...
    banksy [2]
    Hunermendê kolanê, aktîvîstê polîtîk û derhêner e. Ji Bristola Îngilîs...
    zehra doğan [2]
    Rojnamevan û edîtora jinhayê bû beriya rojname bi khkyê bê gi...
    belki ev jî bala te bikişînin
    » mevlûdên kurdî
    » kurdistan li ku ye?

    Kategoriyên mijarê:: kurdukurdi oldin
    nivîskarên ku li vê mijarê nivîsîne


    sitemap
    reklamokên beredayî