Kategoriyan hilbijêre;

Tenê yên kurdî?:

Pêşîn yên:

Agahî: dema 2 an jî zêdetir kategorî hatin hilbijartin, bila mijar wan hemû kategoriyênku te bijartine, bihewîne an hema tenê yek ji wan kategoriyan bihewîne jî bes e?
Hemû an hema kîjan be:


    8 mijar û 9 peyam
    berfesor - tirşik
    berfesor
    (1) (0) ecêb (0) (3)
    di mijarê de bigere

    1. navê helbesta ku ji bo bîranîn Û yadkirina qurbaniyên komkujiya robozikê ye.. ji aliyê birrek şair û nivîskarên kurd yên wekê arjen arî, ayhan geverî, berken bereh, Çiya mazî, dilgeş dilsoz, ehmed huseynî, Îrfan amîda, jan dost, jana seyda, janez sar, lal laleş, marin rehmani, mihemed ronahî, rênas jiyan, xecê omerî, welat dilken ve hatiye nivîsandin e.. helbest cara ewil di kovara w yê de derketiye..



    li vî welatî, li serê van çiya

    doh şaqî bûm, îro eşqiya

    li navekî geriyan bo qetla min

    di ferhenga wan de ez: xayînê duhî

    geh terorîst im, geh qaçaxçî!



    destên xwe weke pireke dûmanê,

    di navbera herdu çavên te de, dirêj dikim

    weke baranê…

    bi rehên xwe dor-enîka çiyayên te dirêsim

    sînoran bi siya xwe û sirûda te ditewînim

    û bi tiliyên xwe yên ji Qewanan

    sorekî ji kenê dîroka te ya bê-reng re dikêşim

    terorîst im ez…



    ji xeyn ji vê û beriya zemên

    û ji xeyn ji zemanên ji bîr bûyî

    ji serxetê berê xwe didim binxetê

    ji bo hebûna xwe li neqşekê digerim



    lê min nedî li gor stuyê xwe xencerek

    ji bo şehîdên riya bêsirûd

    ji bo mişextan -qaçaxçiyan-

    hûn bivin ez ê tixuban terk bikim

    bivin destên xwe



    ca şal û şapikan bînin

    ji kerama xwe alê bînin

    xwîna li nav berfê û serê çiyê

    mehînên rewan

    û ocaxa şehîdan li serê konê Yezdan raxînin

    da êdin neqşên me nas bike

    de ka dengê Evdêl Şakiro bînin

    bila lawîjnan birêjînin

    da êdin em ciyê birîna xwe baş nas bikin

    yan jî dijminê xwe yê sereke



    ey dil li te mizgînî be

    û li te ey welat,

    li we ey xwedayan

    mizgînî be

    dîsa derdekî din li me hat kutandin

    sed sal û serdalek din hat

    bi çepikên derewîntirîn

    şabaş ey dil ji te re şabaş

    derdek nû li me hat kutandin

    sînorek din di navbera me de

    hat çikandin



    bazbendê zemên ber bi deruya paşmayî ve nabezin…





    hatin!

    bi pîrebokên xwe yên ji pola

    bi henasa xwe ya sotîner.

    di pozê me de şewta xîretê

    di gewriya me de gepa hebûnê,

    ku ne diçe xwar û ne jî dertê…

    şabaş ji te re mirin şabaş!

    va ye tu dîsa hat serdana qewmê xêr ji xwe nedî

    va ye stara xwe diçirînin berbejn

    li ser 35 dilên di sînorê Hebûn û Tunebûn’ê de

    va ye bi zend û bend

    bi lingên bê pêlav pêşwaziya te dikin!





    ji şevan hez dikim

    carinan reş û tarî, carinan bi hîvê belek belekî

    şaş fêhm nekî, ne şevên şewlrengî

    ne jî şevên bi bêhna bedeneke mê sermest

    rast û eşkere, ji şevên çiyayî

    ji şevên zivistanên, ku xwe ji çeka li pişta eşqiyayekî re dikin sî, hez dikim.

    ji şevan hez dikim

    ji bavê min re digotin; qaçaxçî

    mehra dayîka min, tim bi hêviya vegera wî ve girêdayî bû.

    bo xatirê yên venegerî, çi wext ku dibêjin; şev û iya! çîroka wan tê zimên:

    qaçaxçî, rêwiyên xeyalên beravêtî

    qaçaxçî, ew ên ku barên wan;

    hinekî tirs

    hinekî bêrîkirin

    hinekî jî qedexe.

    lê bizanibî, li sifreya wan, çi bêhna nan û hêviyên xweş dihat.

    ji şevan hez dikim.

    ma ne xeyal in, dê neyên bombekirin!?

    li esmanê wan, bila hîv jî hilatibe, bila rêz rêz, stêrçira jî biçirûsin îşev.







    her ku dilê wan bibije xwîn-şerabê

    -çima em kurd tên bîra wan-

    ji bo pîrozkirina sersalê

    ha çend cixarên bi çermê min hatîn pêçan jî

    di berre bikêşe cergê xwe yê genî

    bi serê Kurdistana xwe ‘kim

    wê di gewriya we de neçe xwar

    ew xwîn-şeraba wan zarokên we desteser kirî

    li Bêjû

    li Robozkî

    li Qilabanê

    hûn bi dilpakiya xwe mirin ezîzên mino

    axx! ez ê çawa bijîm li bin vî barê giran!





    mirinek im li ser vê axê

    sînor bi sînor qaçax

    û çar werzan şilfîtazî

    hoo qesasno

    mirinek im bi qasî dîroka we kal

    bi qasî zarokên xwe ciwan

    qaçax

    ji Kurdistanekê ber bi Kurdistanekê

    eşkere li çûra we dixim

    geh ji Dêrsim, Munzûr bi Mûnzûr diherikim Amûdê

    dibim xwelî

    geh bi ber bê dikevim ji wir

    werbêj dibim li ser sênga Helepçeyê bi xerdelî

    niha pûkên berfê me li Qilabanê heta dilê we bixwaze zarok

    berî nîvê şevê bi qaçaxî li oxira we dixim bi lalîqêrîneke neftî

    berbangekê dê bibarim Çarçirayê

    û gelî bi gelî bihilim zuhaçemên Serhedê

    mirineke qaçax im hooo qesasno

    hê di çemê Mûnzûr de zipîzuha

    ma li ser berfa vê axê dicemidim looo





    niha sorgevez e aso,

    sorexwîn e befira kurşe bi pirtikên bedena min a hicirandî:

    erê ev e ez im daykokê,

    ev e ez im yê sorgevez;

    yê bi befirê gevizandî hemû xweziyên wî yên di sêzdehsaliyê de…



    -yê bi pirtikên laşê xwe bûyî berfeşîra sorgevezî

    li panavên dol û berdolên sînor li ser gîrkirî-



    ev e ez im

    ruhê min parçe parçe di bedena min de serî dihilîne

    hişê min

    li ber destarê jiyanê çeqçeqokek e

    dihêre bi çepûrastkî ar(d)ê xwe,

    hil dike (k)arê xwe



    ev e ez im

    li pesarên peyvê yê neyê çi bendan

    ruh qedqed

    hiş kerr kerr

    li ser destexanê;

    sîniyeke xwînî ya bi 36 gulgulî



    bêhna sotinê tê ji min

    bêhna xweliyê

    ya mirinê

    û niha berfeşîra sor dialîse firokeyên generalê welatê jorî

    dialîse

    dialîse xwîna ciwanên 12 salî



    ev e ez im

    li kendalên Bêcuhê

    li pesarên Rêbiskî

    yê laşê wî kirine berfexwîn

    li ser sifreya çeqel û keftaran







    tenê ez

    û li jor li ser serê min

    di lîtava ezmên de

    sîh û şeş stêrkên teqiyayî

    pekiyane her derên şevê, ew nêrînên wan î şilfîtazî

    li yezdanê dojehîn digerin

    li Yezdanê axa xwe

    de veke ey Yezdan çavên xwe

    sîh û şeş stêrk hatine birijên hundirên wan

    bi roniya wan tu yê bibînî

    bi tena serê xwe me û natirsim,

    peyvên reş û qîr li ber guhên zaliman dixim

    weke jahrê diherike dengê min

    li ber sînorê mêrkujiyê bi çend dengan dilîrînim

    û têm bi wî dengî

    dipelçiqînim weke tiriyên reş

    weke xwînê diherikin di nav destê min de ew dilên nijadperest

    li serê keleya nîvkada wan hestên xwe cit dikim

    û diherim…





    ji roja dîrokê dara xwe çandiye û vir ve

    her ku qir dibin kulîlkên Mezra Botan

    dîsan wekî her car dîsan

    perdeya bêdengiyê dikşîne ser serê xwe

    rojhilat û rojava

    dîsan wekî her car dîsan

    dengên sorgevez,

    çîrçîrî dikin ezmanê zilûmatê,

    li ser dilê koyên zarşêrîn

    ji gewriya çiyan dengên çardilîn,





    û wê şevê min got

    bila guliyek jî neheje ji darê

    bila baran nebare îşev

    û nelive ba

    îşev wê derbas bin refên me

    em bi xwe hatine mirinê

    bila kes nebêje me azadî kuşt

    me perçe perçe kir beden

    wê milên me û piyên me jî bên

    li dû me

    wê tilîkên me tariyê biqelêşin îşev





    xwîn e, xwîn

    welatê me dide nasîn

    gelî bi gelî,

    jan bi jan

    û birîn bi birîn

    ma kê dinasî Qilaban!

    de werin gerrokên vê cîhanê

    werin morîkên xwînê berev bikin

    werin van zinaran bi dev bikin



    mirina bi şaşî

    dibare ji ezman!

    rêz dikin terman:

    balafira bê pîlot û Xwedayê bê ziman.





    -Mîsaq-i Mîllî-

    di devê dayikekê de dibe zêmar dîsa,

    straneke hezarsalî ye li ser vê xakê:

    “meçe lawo rom xayîn e…”

    erê birako, rom xayîn e

    ji lew hê panzêrên Selçûqiyan kevir dikin

    zarokên netebitî li sûkên Amedê

    ji lew hê jî fêrî tu sînoran nekirine

    dilên xwe yên çiyayî zarokên Qilabanî

    Romîno

    harino

    di gel sonda xwe ya netewî

    hûn mêvan in li ser vê xakê

    em ê sibehekê

    bi dengê dîkan re biavêjin ser we

    û bişikînin sonda we

    ji lew baş bixwin paşîva xwe



    wek pêxemberekî ku pêxembertiya wî

    ji destê wî hatiye standin im îro

    wek pêxemberek rasteqîn

    lê li kuçe û sikakan tê gerandin

    wek pêxemberek derewîn...

    di metn û novelayan de çîroka min nîne

    qey ez bê îffet û ar im?

    dizanim wek Meryemayê pak û paqij im...

    lê gava li ber bedenên qatilên zarokên xwe

    hêdî hêdî dimeşim û li ser milên min canên bêcan...

    ku wek sêniya nanê germ in herdu milên min

    hişk û qerimî.. lê bê helm û germayî...

    Îsayê min ê ku li ser sêniya dilê minê qerimî

    îro li Qilabanê bê nefes û bêcan e.

    Îsayê Meryemê jî bêtin neşêt

    ruha wî ji teyareyên reş bistînit..

    dîsa jî tu dibêjî tu ne pak î ey qatilê canên bêcan...

    îro Meryema zeman im

    li ser milên min Îsayên cesedane.

    hewariyên wî jî nayên hewara wî

    bizane ku dê rojek bêt ku ew heqîqetên tu diveşêrî

    dê li kuçe û caddeyan bête qêrkirin

    wek selaya mirina te ey Firewnê zemanê min...



    tengerêyên vê daristana bêbext

    hînî pêjna sirûdên xwe yên serjêkirî dikim,

    çavên xwe yên ji dûmanê vedikim

    û di berfê de

    çîrokên xwe yên sor ji spiyê kefenan re dibêjim..

    bi keskesorê sond dixwim,

    rondikên dayika xwe bi destmala bîranînan zuha dikim

    û mija berbeyaniyê bi elfebeya xwîna xwe dixemilînim…

    darbesta dapîrê xwe ji ser milên xwe diavêjim

    û rexên mirina xwe şanî karwanên çiyê dikim…

    li vir im,

    navê min Qilaban e,

    xewn im, berbangê dixapînim

    ji êşê didexisim û di êşê de dijîm..



    ey gulle!

    kuro ev gel e!

    li xwirînî xwîna xortan venexwe

    ma tu nabînî bi salan e waweyl e?

    hey kûçikê tûle!

    a te ne bêvil e,

    heger bêvil bûya ji barûda hundirê te wê bişewitiya pozê te

    welle welle

    heqê te, mirov te û xwediyê te bike yek gulle!…



    ey teyare!

    ji te re bombeya te, yar e

    jehra te, jehra marê teyar e

    ma qey yê Qilabanê ne ezman e? Neyar e?

    ezmanan diherimîne firrîna te,

    ji şerman serê ewran berra ber wan dide

    tu bisekine togê, tu yê rojekê dakevî erdê!



    ey çiya!

    biperpite,

    li xwe bixe,

    bihedime

    ciwan xwe li navê te digirin,

    kewên xwe bi te difirrînin,

    xwe dispêrin bejna te

    lê tu wan li ser xwe dikî 34 gulle,

    tu wan li ser xwe dikî berate

    ma ev e mêraniya te?

    êdî wext e, bila bi cizbê bikevin zinarên te,

    bila kevirên te di destê zarokan de bibin cebilxane



    ey sînor!

    tu kor bibî, kor

    îro zikê qantira min a çirriyayî ji min re bûye gorr

    xwîna min gol

    bi serê min î jêkirî tê lîstin fitbol!

    gol, gol, gol!

    mixabin xwîna min nake çend galan petrol



    ey berf!

    bi şeref!

    ji çermê zikê min wan çêkiriye def

    ji berfdimska xwîna min bi ser devê wan ketiye kef

    dilê min hedef

    ji hawaran, devê min berqef

    li vê kafiristanê em mirin ref bi ref



    ey netewe!

    bila bi kuştina me yekîtiya te bikewe

    ji bo Xwedê (me) ji bîr neke

    her çi li ser kuştina me bêjin derew e

    rastî ew e;

    wê rojê, li ser wê berfê, çêbibû ji xwîna me şilope!



    2013.12.28-01:00 | endazer

    2. Helbesteke kollektife, an go helbestkarekî/e kurd destpêkiriye û yekî/a din berdewam kiriye. Amadekar: bawer ronahî ye. di Kovaroka Xwendekarên Zanîngehan a pêngavê de, di hejmara 7an de deerçûye... carekê bi munasebetekê bi helbestkarekî ku keda wî di vê helbestê de heye re em runiştibûn. Me li ser herlbest û helbestlariyê suhbet dikir. Şairê kurd got ku "meriv di helbestê de divê bibe dengekî serbixwe an go dengê xwe bibîne." beşek ji helbestê nîşan da û got: "Binêr ev deng, dengê ehmed huseynî ye, ev ê rênas jiyan e û ez ne şaş bim ev dengê arjen arî e u hwd." Kovarokeke zindî, Helbesteke dilşewêt, suhbete sûdewer...



    2013.12.28-15:22 | seydayê_peyvan

    3. Helbesta îro ji ser lêvên min kêm nebûye. Helbesta bûyî sembola bûyera li qelqelîya wanê helbesta ahmed arif - 33 gulle ye, ya (bnr: roboskî) jî ev helbest e.



    2014.12.28-16:51 | xendekî

    dengdanên dawîn (Yên Din..)
    îzol [2]
    navê navçeya kale ya meletî re bi kurmancî îzol dibêjin..li meletiyê û...
    apranax [1]
    xelaskera êşa diranan e....
    "ez bi kurdekî re nabim dergistî" [1]
    Îro li balafirgeha Stenbolê ciwanek kurd ê bi navê Îbrahîm layik xwe k...
    hereka jorê [1]
    bajare ki li izmitê li tirkiye. geli kurd aliye bakure kurdistane j...
    bazidaga [1]
    bajareki pir sare. li bajare wane'ye. mirov payizan li bazidagan diqer...
    belki ev jî bala te bikişînin
    » berfesor

    Kategoriyên mijarê:: kurdukurdi wejehlbst
    nivîskarên ku li vê mijarê nivîsîne


    sitemap
    reklamokên beredayî