Kategoriyan hilbijêre;

Tenê yên kurdî?:

Pêşîn yên:

Agahî: dema 2 an jî zêdetir kategorî hatin hilbijartin, bila mijar wan hemû kategoriyênku te bijartine, bihewîne an hema tenê yek ji wan kategoriyan bihewîne jî bes e?
Hemû an hema kîjan be:


22 mijar û 48 peyam
mevlûdên kurdî

mevlûdên kurdî

1. Mewlûd, berhemê tê de jidayîkbûn û jîyana hz.muhammed(s.a.v.) tê vegotin.vek helbesta tê nivisandin.di wêje de li mesnevî dişibe û gelemperî rojên taybet de tê xwendin.di wêjeyê kurdî de nav mewlûdan de herî girîng û navdar mewlûda melayê batê yi.(ez lînk nadim rasterast copy pastê tirşikê dikim.hinek dirêje kusur mêzenekin.)

Eve,fermo:

Hemdê bê hed bo Xudayê 'alemîn

Ew Xudayê da ye me dînê mubîn



Em kirîne ummeta xeyr-ul beşer

Tabi'ê wî muqtedayê namiwer



Ew Xudayê malikê mulkê 'ezîm

Daye me mîrasa Qur'ana Kerîm



Dînê me kir kamîl û nî'met temam

Ye'nî da me Ehmed û dar-ûs-selam



Ew Xudayê bê nezîr û zulcelal

Bê mîsal û bê heval û bê zewal



Raziqê bê dest û pa û mar û mûr

'Alimê sirra negotî der sudûr



Karîsazê bende û sultan-î-can

Rahîm û Rehman, letîf û mîhrîban



Asîmanê bê sitûn wî kir pedîd

Sûretê ba xal û xet wî aferîd



Hêvîdar in em ji te Şahê Kerîm

Îhdîna ya Reb sîrat-el-musteqîm



Nê ji me sûc û xeta tên û sîtem

Lê ji te îhsan û xufran û kerem



Ya Reb îmanê dixwazîn em mudam

Jêrê ala ya Muhemmed wesselam



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi 'işq û şewqek hûn bibêjin esselat



Ber tu ba da her zeman û an û hîn

Ey Muhemmed sed hezaran aferîn



Ey şefî'ê darû yê her 'îlletê

Dîde û bînahiya vê ummetê



Destigîr û mustexasê her dû kewn

Bo gunehkaran penah û puşt û 'ewn



Sellî ya Rebbî 'ela xeyr-îl-beşer

Ta hebin teyr û bixwînin ber şecer



Ew hebîbê rohnîya heft asîman

Herdû 'alem qalib, ew ruh û rewan



Xak-î-payê Ehmed ew Beyt-ul-Heram

Lew şerîf in Zemzem û Rukn û Meqam



Sellî ya Rebbî 'ela xeyr-îl-wera

Ma tesîrûş-şemsû fîs-seb'-îl-'ûlla



Fexrê Îbrahîm û Îsmaîl û Nûh

Mustefa yê bawefa yê bafitûh



"Ma remeyte îz remeyte" goşidar

Destê wî destê Xuda der kar û bar



Sellî ya Rebbî 'ela xetmîr-rusul

Ma yemûc-ûl 'aşîqûne fîs-subul



Ew kelîmê xweşnewayê çerx-î-tûr

Daxîdar im bo wî sîmayê bi nûr



Ey şefî'ê sahibê alayê hemd

Min hene bê hed guneh, nisyan û 'emd



Lê mi hêvî wasiq e dê ez feqîr

Jêrê alaya te bim roja 'esîr



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi 'işq û şewqek hûn bibêjin esselat



Her kesê gûhdarê Mewlûda Nebî

Dergehê mîzgînîyan dê lê vebî



Gotî wî Pêxamberê 'alî sifet:

Mewlûda min her kesê mezin biket



Ez şefî'ê wî me roja mehşerê

Dê vexwut ew tasek ava kewserê.



Serfê Mewlûda mi yek dirhem pere

Hemberî yek kohê zêrê ehmere



Fî sebîl-îllah bibexşî ber feqîr

Qedrê Mewlûdê bizanin hun kebîr



Hem ji bo Bekr û 'Umer hat ev xeber

Hem ji 'Usman û 'Elî çêbûn eser



Dîrhemek bêt serfê Mewlûda Nebî

Xêrekî mazin ji bo hasil dibî



Hem ji Şeyxan bû rîwayet ev xeber

Şeyxê kerxî, Fexrê razî, ba diger



Her kesê hazir biket ew yek te'am

Ba buxur û şerbet û qedrek temam



Gazî ket îxwan û hilbîtin çira

Bête xwendin Mewlûda xeyr-ul-wera



Tête heşrê ew digel xelqê berî

Ye'nî ba Pêxamberanî enwerî



Herçî bînît, hindî tiştê xwarinê

Dê mûbarek bît li ber vê xwendinê



Bête xwendin ger li yek sikke-dîraf

Dê mûbarek bin derahim bêne zaf



Bête xwendin ger li avê, yê vexwet

Rehm-î-nazil cumleyê 'îlett dibet



Her cihê lê bête xwendin rehme lê

Dê Melek bibin tijî wê menzîlê



Xanîyê lê bête xwendin ev sela

Dê bibîte ba'îsê def'a bela



Bo xudanê zadî yû bo hemnişîn

Her selatan dê bidin kerrûbîyîn



Dafi'ê cumle hesûdê çav xirab

Der mezarê sehle lê redda cewab



Pirr kesan dîtin keramat û eser

Ji xwendina Mewlûda xeyr-il-beşer



Her wekî hatîye gotin bê hîsab

Lê neşçm bêjim ji tetwîla Kîtab



Qedrê Mewlûdê nizanim bêjim ez

Lêk hişiyar bin nebîte cerge-bez



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



Girtî yek qebde ji nûra Xwe Xuda,

Gote wê: "Kûnî Hebîbî Ehmeda".



Hêj ne erş û ferş û kûrsî û qelem

Hêj ne lewh û Enbîyayê muhteşem



Saliha tesbîh kir nûra şigerf

Şeş mîet elf û çihar û bîsti elf



Paşî bo wî çêkirî dwazdeh hîcab

Her yekî xwiştir ji yadî bê hîsap



Qudret û te'zîm û mînnet, merhemet

Hem se'adet hem keramet, menzîlet



Hem hîdayet hem nubûwwet, rîf'ete

Ta'ete yazdeh, şefa'et temmete



Her yekî westabû tê da çendî sal

Lê 'eded-mespare 'ilmê Layezal.”



Her yekî tesbîhekî xas û cuda

Daîmâ tesbîh xwendin bo Xuda



Paşî avête çihar behrê mezin

Wî Xuda yê “Layezalê” îns û cin



Behrê nusret, sanî behrê merhemeh

Behrê qudret, behrê îrfan, în hemeh



Çûn ji behrê me'rîfet ew hate der

Qetre jê werya bi îlham, ew qeder



Sed hezar û hem çihar û bîst-i elf

Her yekî bû yek Nebîyyê dil-şigerf



Paşê Wî çêkir ji nûra namiwer

Cewherek, lê kir nezer ew bû du ker



Nisfê ewwel dayê çavê heybetê

Nisfê sanî dayê çavê şefqetê



Nisfê ewwel bûye behr û her li vî

nê ji tirs û heybetê qet nanivî



Hem kelî ew behr û kef da û dûxan

Kef bûye erd û dûxan bû asîman



Nivîka di çêkirin jê çari çîz

'Erş û kursîyyû qelem, lewhê temîz



Hate emrê “Padîşahê Layezal"

Malîkul mulkê Celîlê Zul-celal:



“Ya qelem binvîs bi emrê Padîşah”

“Ez çi binvîsim? biferma ya Îlah!



Qale: "Ûktûb Laîlah îlla ene",

Hem Muhemmed Qasidê emrê min e.



Sacîd û bêhiş girî sed sali dî

Ser hilîna got Îlahî seyyîdî



Ez dizanim Laîlah îlla Tu yî

Ew Muhemmed hemberê îsmek bûyî



Kijke ya Sultanê ba cud û kerem?

Padîşahê sermedî got: Ya qelem.



Ger nebûya ew Muhemmed, lewh û 'erş

Min netîna ne wucûdê ta bi ferş



Ney tû ney Cennet û narê mezin

Cumle eşya min ji bo Wî çêkir in



Muhbetê hîngavt û şeq bû ew qelem

Ma li ser lewhê nivîsê dem bi dem



Serxweş û şûkranê Wî navê şirîn

Paşê ba îlhamê Rebb-êl 'alemîn



Gotî ewwel: -Ya Muhemmed Es-selam

Hem Eleyke gotî Rebbê “La yenam.”



Da cewaben 'en Hebîbê-l Îzzetê:

We Eleyke Es-selam û Rehmetê



Bûye Sunnet lew selam û redd e ferd.

Cûmle ehwal paşê hingê kirne erd.



Wî nivîsî pêkve Ummet qencîkar

Cennetîyyû 'esîyan dê biçne nar.



Ummeta Ehmed nivîsî ehlê Nûr

Ummet-un muznîbet-un Rebb-ûn xafûr



Cumleê ehwalê 'alem bêş û kem

Wî nivîsî borî yû hişk bû qelem



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



Çûn îradet hate sultanê refî'

Çêkirî Adem bi vî şiklê bedî'



Emrî hate goşê Cibrîlê Emîn:

Qebde'ê bîne ji beyda'ê zemîn



Ew dilê erdê û hem hûsn û biha

Zîneta meknûn û dûrra bê biha



Hatî Cebraîl li ba emrê Letîf

Çengekî axê ji wê qebra şerîf



Girt û ba tesnîmê safî kir hevîr

Têkveda heta ku ew qenc bû xemîr



Bu wekî dûrra sipî wê se'atê

Xewte da der çûyibarê Cennetê



Emrê Cebraîl kirî paşê çûnan

Wê bi gîre der zemîn û asîman



Behr û berr û şerq û xerbê 'alemê

Hate gêran hêj ne behsa Ademê



Nê hezaran Salê çûne axîrî

Ew nebî bû Adem hîj av û herî



Paşî hingî xaliqê her sûretê

Çêkirî Adem bi destê qûdretê



Pif kirî ruhê xu ew bû nazenîn

Lew Melek hatin ji bo wî sacidîn



Bû xezîne ew ji bo dûrra yetîm

Danîye pişta wî ew Nûra 'Ezîm



Paşê bir avête baxê Cennetê

Xeyrî darê jê bixwe j' her nî'metê



Sef bi sef westane pişta wî Melek

Nazirê Nûra Muhemmed ew Melek



Gotî Adem ew Melaîk bo çi her

Wî li pişta min dikin daîm nezer



Rebbê 'alem gotî Adem ey mûlî

Tu ji bo Nûra Muhemmed hamilî



Ew Hebîbê Min di pişta te zuhûr

Lew Melek têne temaşeyê ji dûr



Gotî Adem ey Xuda wendî felek

Min divêtin bêne pêş min ew Melek



Hem bi fermana Xuda wê se'atê

Nûr ji piştê hate nîva cebhetê



Hin dibêjin hate tilya şahidê

Lê heqîqet her dizanitin Xudê



Mislê rojê hatîye ew ca felek

Hem teheyyur Adem û hindî Melek



Gotî Adem ya Rebb ew Nûra qebûl

-Ma te tiştek? Gotî Eshabê Resûl



Gotî Adem: -Ya Îlahî qenc e bêt

Bête tilyan her çi maye, Min divêt



Nûra bû-Bekir di wastayê 'Umer

D' bunser û 'Usman di xunser musteqer



Hate îbhamê dibên nûra 'Elî

Şu'lê da tilyan û Cennet muncelî



Hatî Hewwa û nezer da nûrî saf

Gotî: - Ya Adem çi nûre pir şefaf ?



Gotî Nûra yek Nebî yê mezin e

Seyyîd û hem serwerê nesla min e



Çûnkî bê emrê ji Adem bû zîhar

Nûr ji enyê hate piştê bû sitar



Nê ji darê xwarin herdu kan şîrîn

Hûlle ê Cennet ji bejnê da firîn



Îhbîtû mînha cemî'en hate emr

Adema dî pêkve lakîn bi sebir



Der „Seren" dîbê bi erdê ket girî

Çend salan rohnîkê wî bûne herî



Rohnîkê wî şîn kirin dar û nebat

Çûn di erdê da û pa û mayi mat



Pir girî û xweş girî bê hed gelek

Newhe ê „înna zelemna" çû felek



Rojekê ew der sûcudê bê mefer

Pir girî û hem li erşê kir nezer



Dît nivîsî „La îlahe-îlellah

Ba Muhemmed ba Resûlellahê Şah



Got: - bi heqqê an Muhemmed key, te, neqş

Wî kirî ba Îsmê Xu ber saqî 'erş



Tu bi xufranê min ê bêçare, ah.

Hate Cebraîl li ba emrê Îlah



Ser hilîne Adema 'Efwa Celîl

Bo te hat û rabe ey zîba cemîl,



Hurmeta navê Muhemmed an Resûl

Tewbeya te bû qebûl û her qebûl.



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



Çûn ji Adem nûra Ehmed bû cûda

Hate puşta Şîsê burhan-ul hûda



Hate eslabê bûtûnî tahir e

Qet nebû yek jî, xerab û facir e



Fewqê 'Ednan ta ji Adem îxtîlaf

Tê heye lew bî tîfaq e ev mesaf



Jêrî Ednan ta ji 'Ebdullah guhest

Bîst û yek babin, hemî rast û durust



Hin yekî ‘Ednan û Me'd û hem Nezar

Mudr û Îlyas in bizan ey goşîdar



Mudrîke paşê Xûzeyme taze 'eyş

Hem Kenen e paşê Nedr e bû Qureyş



Malîk û hem Fehr û Xalîb hem Lûwey

Ke'b û Mûrre hem Kîlab û hem Qusey



Hem ji puşta wî Quseyyê pak û saf

Ew emanet hate nik 'Ebdûlmenaf



Hem ji nik 'Ebdulmenaf ew muxtefî

Hate pişta Haşim ew Nûra sefî



Hem ji Haşim bû emenet munqelib

Hate bû mêhvanê 'Ebdulmuttelib



Sîlsîla wî ta bi Adem da û bab

Pêkve di biçne bihîştê bê hîsab



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi 'işq û şewqek hûn bibêjin esselat



Hem ji Abdûlmuttelîb bû hamîle

Fatîme hem mûdde teş bû kamîle



Ji bo Abdullah bi hûkmê sabîqe

Nûra Ehmed der cebîneş barîqe



Mazharê nûrâ Mûhemmed hatî ew

Pâk û nûranî mûeyyed hate ew



Girtî xwinê cûbbe ê yehya çûnar

Wê demê bû yek şehîdê bê şûwar



Hişkê bû ew xwinê birin rûzîgâr

Tâ wûcudê Abdullahê namîdâr



Taze bû ew xwin û mercân bune rêz

Rahibân got ay û way exbarê nêz



Wextê rabit Ehmedê alî alem

Nasixê tewrat û încil û sanem



Hat xudanê seyf û Qur’ana mûbîn

Xwinê Yehya bû nîşana wî yeqîn



Lêk vegeryan hem sûal û hem cewab

Way û weylê kefte nav ehlê kîtab



Wan yeqî kir Abdullah hate wucûd

Ba’adawet qast kirin qetla wî zûd



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



Ehlê kizb û ehlê zûr û îftira

Çendî carân hatine um-mûl qura



Abdullah der hivzê sultanê wedûd

Nûra Ehmed dafi’ê şerrê yehûd



Abdullah mezin bu ba nâz û delal

Canê Abdûlmuttalib ew meh û sal



Xweş divê babê azîzê maderê

Rohnîya malê û zîba esmerê



Şikl û sîma mislê bedrâ asîman

Nazik û ranâ û nûra xanedan



Dîlber û mehbûb û şîrîn wek şeker

Herkesî ew dî û dil lê bu duker



Dohtî çâkanî kureyş û hem ereb

Muntezir bun pêkwe bo wî roz û şeb



Her yekî hîvî dikir ew bit qebûl

Ba yekî wî qet neda meylâ wusul



Bu di aza ew ji fikrî în û an

Yumnî nûra Ehmedî bûba sîban



Rojekî wî gote babê ey emîr

Saeta ez biçme betha û sebîr



Min ji piştê tê te der nûrek mezin

Radibitê ser serê min ew ji min



Ez di bînim minqasim bu ew duker

Yek di şerqê yek di xerbê çuye der



Tête vehcespân û çapûk bide reng

Tête ser yek mislê ewrê taze reng



Ez dibînim asîman buye dû şeq

Radibit ew nurê ta bi heft tebeq



Tête veh-fil- halî zanalî maqam

Ez dibînim tête piştamin temam



Seata rûnim li ser mehda zemîn

Min acaîp tête pêşmin aferîn



Hem ji erdê tête semê ev kelam

Wî digelte Ehmed wes-selam



Her çi darê hişkê ez çume binî

Bu hîşîn kesk ji bekan pir xenî



Bû sî û sewan li ser min nagîhan

Ez ku çum bu hişk û bê belk û xûsan



Ew remz û hale babo bêje min

Gote babî rohnîya çavê di min



Çavê min mizgîn l ite ey nazenîn

Dê ji te zahir bitin şahê emîn



Hêvîya min wasiqe Dê radibîtin

Ekrêmê alem ji te peyda bitin



Eşrefê mexlûk û siltanê cîhan

Dê ji te zahir bîtin bê şik bi zan



Min dîye der xewab û mame mûntezer

Ehmed ji pişta teye canê peder



Çûnkî Ebdillahê rabû pâkî zat

Xweş li qetla wî cihûdan kir xebat



Rahib û ehbar û hem ehlê kîtab

Ji agirê kerbê hemî bune kebab



Hatine heftê cihûd ez milkê şam

Taze beyat best û ehd dane temam



Cengî û merdê dila wer şûreger

Pêkve xwarin sund û bestên taze şer



Ta neêtê kuştin ew zîba heram

Yek ji me naêtê ax û milkê şam



Rahê sehra girt ewanê kîne dûz

Mislê kûndê her bi şev çune birûz



Zû gihîştin çune dorâ mekkihê

Ketne bestan mislê ava bin kehê



Da bibîn kengî dê bêtin firsatê

Newbedar ketne kenarê heyşetê



Rojekî wan di bi çolêde meşî

Talibê neçîr û ahûyê xweşî



Wan ku di raburî Evdillah çunan

Ba tenê tenha bi çolêde rewan



Firseta xwe dîn û rabun şûr û hesin

Çun di payde mislê gûrê dev bi xwîn



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



Hem di wê rojê li sedyê bu weheb

Yanî babê Emîna alî neseb



Çun seda hat û weheb lê kir nezer

Hate Evdillahê qewmê xwînceger



Refde gûrkek hate berxê newciwan

Lê belê hişyare lê zîba şivan



Nagîhan fikrî weheb di ji asîman

Hate xwarê leşgerê rewhanîyan



Xeybeyanê keksê puşî gulîzar

Hatin û jêk rakirin ew tar û mar



Terfetûl eynê cihûd berbat kirin

Wan ji iqlîmê cîhan winda kirin



Seata sirrê ji xeybê dî weheb

Maye heyran û fe maye der eceb



Çun ji Evdillahê dît ew sir û hal

Xweş li lewhê dil nivîsî ev xeyal



Ger qebul ket min daye wî Emîna

Pak û masûmê hebîb û mûqîma



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



Paşî wê sirra azîm û nûr û tab

Nazîlê qelbê weheb bu îttirab



Çapûk û çespan vegerya hate mal

Wî hîkayet got ji bo mala xwe hal



Hem hîkayet ji bo zewcê weheb

Hem keramet hem ji cenga bûl-eceb



Gote zewce qence qasit bî ji min

Rabî bî çî xanedana der mezin



Bêje Evdilmittalîb min Emîna

Wê li nîk zîba afîfa mûqîna



Gotî Evdillah bi bitin ew qebûl

Temşîyet dê bit û çê bît usûl



Nazik û sîma xweş dîlber ewe

Layiqê wî babê ta wî her ewe



Hatî Evdîlmûttalîb kir ba xeber

Hem di Evdillahi hûbbê kir eser



Gotî dayê rabe ey zîba xîsal

Zewceyê bo min bi xwaze bes delal



Ba cemal û ba kemal û ba edeb

Xweş eda şîrîn lîqa alî neseb



Zu di rabu Fatîma dil şadî man

Mazirê ber suretê gûlçehre kan



Pir şepal û gûl rixanê taze eyş

Sakînanê perdeyê alê qûreyş



Dil newa û pêkve naz û qende leb

Kes nedî şîrîntir ez binta weheb



Emîna gûl bu di gûlzarê cemal

Hûsnî û bê hed qad û qamet ittîdâl



Dê çi bêjim ez cemal û marîfet

Walidê Ehmed bese her ew sifet



Fatîma dît û vegerya da mina

Gote Evdillahê behsê Emîna



Mislê wê nebûn şepal û nazenîn

Nê di dînyê ne di firdewsa berîn



Carîdî çu dît û ew nazik nîhal

Lê vegera babetin herdû heval



Hate Evdilmuttalîb rakir ji mal

Çun ji babê xwestin ew ranâ şepal



Weqîyek zîv û weqîyek zeheb

Sed şitûr sed pez e wî dane weheb



Sed beqer cûmle ciwan û samîne

Bu hinarên pêkve nexta Emîne



Hate Evdilmuttalîb vê seatê

Kir tedarîk kar û barê dawetê



Çêkirin zâd û teamam bil-eceb

Hem qureyşî xwendin û hindî ereb



Emîna xemlê ji rengê gûlşenê

Zend û bazin rêştine ji rengê hinê



Xweş newa û xweş eda hatin ereb

Cuma bu ew şeb nehê mahê receb



Wê şevê anîn nîkah û aqdê best

Bûk û zava mane şerbet dane dest



Der Mekkê meşhûrî bu ev gotina

Evdillah zavaye bûke Emîna





Hesret û kerbî hemî berbat kirin

Wê şevê sed jin temamî jê mirin



Bû û zava herdû çune xelwetê

Şahîyane kefte baxê cennetê



Zu di ridwanê vekir babê cinan

Daketin dergehê nîran nagîhan



Hur û xîlman û çem û teyr û nebat

Hatine hemd û senayê xweş lûxat



Ez demê can bexşî cîbrîlê emîn

Mijde da ehlê semawat û zemîn



Rabê mizgînî bibe ji mexlûqan re

Ji asîman û erdê ta teht-es-sere



Xûlxulê peyde bu der heft asîman

Sewtê tesbîhê melek çu lamekan



Hate xwarê Cebraîl û mijde da

Keksê alâ yek li banê Kabê da



Mijde da mexlûqê ha ê behr û ber

Cûmle heywanetan zanî ev xeber



Xweş nîda hat ez yesar û meymene

Nura Ehmed hatî çu nîk Emîne



Hatê nuranî şef-îl mûznîbîn

Hatê xeyr-ûn-nasê xetmûl mûrselîn



Wê şevê hindî sanem bun sernûgun

Textê İblîsê leîn buwa ji gun



Lew li ser suret revî teşbîhê mar

Hate gohê bo qûbeysê kir hewar



Zûryeta wî cûnle hatin bê newa

Ew çi hale bêje me wî gote wa



Lew li min çêbuye tirs û zelzele

Ba Muhemmed Emîna bu hamîle



Hatî dewra Ehmedî dewra me çu

Lat û İzza dê bikat bê av û ru



Yek j ime êdî nehiştin bit eyan

Wî li me rê girt çuna asîman



Ronîya herdu cîhan û millatan

Ummeta wî çêtirîne ummetan



Hate xwin rêzê cîhan qir seffaq

Em ji deste wî hemî dê bin helaq



Dê çi bit halê me û tedbîr û ray

Ay û way û ay û way û ay û way



Hem di sûbha wê şevê dewlet fûzun

Textê şahanê cîhan bun sernûgun



Bê tekelûm ma devê hindî milûk

Şah eger hakim eger mîrê bilûk



Emîne gote şeş meh çune ser

Min ji hemla xwe nedî qet yek eser



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



Paşî şeş meh gote min awazê xeyb

Min li te mizgîne Pakîze ceyb



Wî digel te xatemê peyxemberan

Nasixê herfa kîtab û defteran



Lê di xewnê de me dîtin bê eded

Enbîya û remz û nîşan û sened



Ewwela min dî ji min nurek diçit

Qesrê bûrsa min ji Eqsa wî didît



Mahî ewwel hatî Adem teyyîba

Kir selam û gote hemlê merheba



Mahî sanî hatî Şît ez meymene

Gote min mizgîn li te ya Emîne



Mahî rabi Nuh û Xamis Hud û hem

Hatine mizgînî da min ez kerem



Mahî sadis hatî İbrahîm Xelîl

Da min mizgînî ji wê hemlê celîl



Mahî sabi hatî İsmaîl zebîh

Mijde bexşî min ji wî hemlê melîh



Mahê samin hatî Mûsa ba wefa

İbşîrêya Emîne bil Mistefa



Mahê tasi hatî îsa ji asîman

Mijde da min hatî siltanê cîhan



Ew ku şeş meh çun ji hemlê mûnqelîb

Gote Evdillahê Evdilmuttalîb



Ba ticaret dê biçita semtê şam

Der Medîne bar bikî temr û team



Wê demê dê Emîna godek bibê

Yek ziyafet lazime dawet bibê



Evdillah an meh û ruwê gûlîzar

Der Medînê şerbeta mergê wexwar



Emrê Evdillahê bîst û pênc û sal

Burî û kir ji wê dinya îrtîhal



Çun ji Evdilmuttalîb ew waqîe

Herdu çavê Emîna bun damîe



Esmerê min ma ji xelkê karîwan

Hatine pey dane ew ruh û rewan



Kan habîbê min dilê min bu dûnîm

Ax û hesret godekê min ma yetîm



Dar û ber bo wî girîn wê seatê

Av û ronîk nedînê qet mûhletê



Hem melek rabûn û gotin ya kerîm

Nê hebîbê te Mihemmed ma yetîm



Malikê milkê ezîm da ew cewab

Çêtirim bo wî ji xeyra dê û bab



Ey xwedawendanê aqlê mûsteqîm

Kes nizanit qiymete dûra yetîm



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



Ez rebî-ûl ewwela şeb ruşene

Heştê şev burîn li helmê Emîne



Ya nehê zail jbu ji tirs û xena

Ya dehê bu mijdedar xîf û mîna



Yanzde hem bu xûlxûl û awaz û hem

Zimzima tesbîh û hindî der herem



Diwanzde hem hil bu şemala dewletê

Emîna mabu tenê der xelwetê



Wê şevê der Kabê Evdilmuttalîb

Mabu bo tamîra erdê mûxelîb



Emîna got mam bi tenî bê mêr û jin

Ez demek tirsam û lerze hat emin



Min dî xanî ronî bu xayet belê

Çarî jin hatin ji riknê menzelê



Ba cemal û hisn û nuranî qemer

Hûlleyê istebreq û sûndûs li ber



Leleha têr ew ji ava kewserê

Zûlfîha sed tena dane enberê



Bejn û bala ser û sîmayê şefaf

Min şibhandin tuxmeyê Evdilmenaf



Yek li destê rastê hat û yek li çep

Yek li pişt û yek li pêş min ba edeb



Ew kî bun Hewa û Sara Asîye

Yek li pêş min Meryema îmranî ye



Meryemê hisn û melahat zêde bu

Palveda bu ew ji bo min tekye bu



Nagîhan bu zimzim û tesbîh û deng

Ba lûxathayê muxtelîf reng û reng



Rast û çep min di kewakip têk firin

Qafê ta qafê cîhan bu enwerîn



Pêkve dinya min dî buye qûrsê nur

Meşriq û mexrib didîtin min ji dur



Keskê alâ yek di xerbêda me dî

Yek li şerqê yek li banê Kabê dî



Emrê Cebraîl kirî mîrê mezin

Mijde da ehlê semawat û zemîn



Daketin dergahê nîran bê guman

Şahîyane hur û wîldanê cinan



Xûlxûlûn horî di qasrê cennetê

Kî dizanit kar û barê qudretê



Hatî Cebraîl melaîk fewce fewc

Çar kenarê mekkehê bune mewce mewc



Nagîhan ez tîhnî bum wê seatê

Min dî da destê min tasek şerbetê



Sipî û wek şîr şêrîn wek esel

Nê ji wê şî û esel bune mesel



Min wexwar û tîhnî çu filhal ji min

Teyrekî sipî hat û per malî di min



Wê demê min bu Mihemmed Mistefa

Nura can û madena sidq û sefa



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



Cûmle zeretê cîhan da ev nîda

Kirne gazî pêkve gotin merheba



Merheba ey sirrê furqan merheba

Merheba ey derdê derman merheba



Merheba ey canê baqî merheba

Merheba ey işşaqî saqî merheba



Merheba ey alî siltan merheba

Merheba ey kanê îrfan merheba



Merheba ey şemsê taban merheba

Merheba ey canî canan merheba



Merheba ey qurret-ûl aynî xelîl

Merheba ey xasê mehbûbê celîl



Merheba ey rehmeten-lil-alemîn

Merheba ente şefî-ûl mûznîbîn



Merheba ey afîtabê bê zewal

Merheba ey mahê tabê lâyezal



Merheba ey bûlbûlê baxê wîsal

Merheba ey eşînayê zûl-celal



Merheba ey nurî xurşîdê xweda

Merheba ey tû ji heq nabî cuda



Merheba matlubê alem her tû wî

Merheba ewlâdê Haşem her tû wî



Merheba ey nura heq ra mazharî

Merheba ey ewlîyan ra serwerî



Merheba hatî şivanê ûmmetê

Merheba hat bo me nura dewletê



Merheba ey bedrê alem ya mûnîr

Merheba ey xelkê girtî destegîr



Merheba siltanê cûmle enbîya

Merheba ey nurê çeşmê esfîya



Ger divêtin hûn ji narê bin necat

Bi işq û şewqek hûn bibêjin Es-selat



02.09.2013 22:38 | bayesar

Hemûyan Bixwîne

Xêra xwe vê peyvê ji îngîlîzî wergerîne kurdî
destkol
dengdanên dawîn (yên din..)
threads [1]
Hevqedera tirşikê ye bawer kim. Nişkave bilind bû paşê nişkave têk çû....
kolaya zer [1]
Piştî Emerîkayê ji ber şerê cihanî yê duyemîn ambargo li ser Almanîya...
bayê xerbî [1]
Hevrikê keloş e ^^...
bayê xerbî [1]
Tirşikvanê ku sala 2020'an de bûye nivîskar lê hîn hala mîjara xwe ven...
xabi alonso [1]
Di nav lîstikvanên fûtbolê yên efsanewî yên Spanya û (vbnr: Real Madri...
belki ev jî bala te bikişînin
» mevlûdên kurdî
» kurdî tv

Kategoriyên mijarê::
nivîskarên ku li vê mijarê nivîsîne


sitemap
reklamokên beredayî